- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Er is zoveel te zeggen over tieners, en zo weinig dat je in de praktijk kunt doen. Op een bepaald moment moet je ze hun eigen leven laten leiden, zeggen de psychologen. Oké, dat is fair, maar hoe bepaal je wat je moet doordrukken en wat je moet loslaten?
Als vrouw van middelbare leeftijd die hiermee worstelt, heb ik wel een paar dingen te zeggen, een paar stukjes wijsheid om te delen, als je begrijpt wat ik bedoel. De situatie in de wereld is instabiel, er is veel onzekerheid, en toch moeten we hier goede mensen opvoeden. Dus laten we delen wat we weten, elkaar advies geven en hopen dat de wereld zich oplost zonder bij ons op de stoep te belanden.

Er zijn hier drie fundamentele vragen: wat moeten we ze leren, wat moeten ze nastreven en wat moeten we loslaten. Elk gezin vindt natuurlijk zijn eigen antwoord, maar ik wil gewoon stap voor stap mijn kijk geven.

#1 Wat je ze moet leren

We weten allemaal dat tieners niet de beste luisteraars zijn. Maar soms blijven bepaalde lessen hangen en maken ze hen beter voorbereid. Laten we dit punt voor punt bekijken.

• Fysieke vaardigheden

Met fysiek bedoel ik niet alleen loodgieterswerk. Hoewel, gezien de huidige ontwikkeling van AI, is dat zo gek nog niet. Ik bedoel fysieke fitheid. Voor je lichaam zorgen is net zo belangrijk als voor je geest zorgen, en we weten allemaal hoe diep de sporen van verwaarlozing kunnen zijn. Zelfs als je kind niet sport, kan een korte dagelijkse wandeling of een lichte workout al genoeg zijn. Stilzitten is de perfecte voedingsbodem voor angst.

• Huishoudelijke vaardigheden

We moeten deze kinderen leren voor zichzelf en hun toekomstige huis te zorgen. Terwijl ze nog bij je wonen, begin je met hun kamer. Een lichte schoonmaak één keer per week, een grote schoonmaak één keer per maand—dat zijn dingen die we kunnen aanleren. Ja, ze zullen gefrustreerd zijn, ja, ze zullen niet altijd meewerken, maar hé, die zeurende stem blijft toch hangen. Vooral als je een jongen opvoedt, is het zo makkelijk om in slechte gewoontes en luiheid te vervallen. Kinderen zijn van nature zelden georganiseerd, dus ze rekenen op ons om hen dat te leren. Maak desnoods een video met Clideo van koken of schoonmaken en laat het ze zien. Kan nog leuk worden ook.

• Koken/Wassen

Ik kom uit een land waar de activiteiten van meisjes en jongens niet hetzelfde waren. Waar meisjes werden aangemoedigd om te koken en schoon te maken, terwijl jongens buiten speelden. Die tijden zijn veranderd. Tieners van alle genders moeten zichzelf basaal kunnen verzorgen, en dat betekent koken, schoonmaken en wassen. Het hoeft niets ingewikkelds te zijn.
Met 2026 in volle gang weten we niet wat er nog op ons afkomt. Het is belangrijk om te weten wat je kunt koken of bakken met simpele ingrediënten.

• Kleine reparaties

Alles waarvoor je ducttape, een paar spijkers, een moersleutel of een schroevendraaier nodig hebt, zou geen professional moeten vereisen. Een kraan vervangen? Kun je zelf. Muren verven? Ook zelf. Hetzelfde geldt voor het vervangen van stopcontacten en kleine meubelreparaties.

Onderhoud moet in het begin niet te duur zijn voor hen. Zodra ze stevig op hun benen staan en besluiten iemand te betalen voor zijn tijd, prima—maar dat is volwassen leven 101. Geen compromissen.

#2 Wat ze moeten nastreven

Er zijn dingen die je niet volledig aan het oordeel van een tiener kunt overlaten. Een oude professor van mij zei ooit dat er altijd drie categorieën zijn in opvoeding: dingen die ouders beslissen zonder inspraak van het kind, dingen die samen worden besproken en besloten, en dingen waar ouders zich volledig buiten houden. Naarmate kinderen ouder worden, verschuiven die categorieën, maar ze blijven bestaan totdat het kind volwassen is en het huis uit gaat.

Wat ze moeten nastreven en wat je moet loslaten—dat is de vraag, toch? Voor mij is het simpel, maar ook weer niet.

Ik ben betrokken als het gaat om gezondheid en/of veiligheid.

En ik bedoel niet alleen een jas aantrekken als het vriest (oké, dat bedoel ik wel, maar vooral voor mezelf—ik heb thermoregulatie-discussies opgegeven).

• Ik let op hun voeding, omdat ik een beetje obsessief ben over darmgezondheid, en ik geloof echt dat een gezonde darm een gezond brein betekent.

• Ik vraag mijn tieners om me even te bellen als ze ergens aankomen. Ik volg hun telefoon niet en bel ze niet drie keer per uur. Ze kunnen hun eigen zaken prima regelen. Maar bel mama even als je er bent.

• Ik sta er ook nog steeds op dat ik vlucht- en eventueel hotelgegevens heb als ze op reis gaan, bijvoorbeeld naar familie. Dat is volgens mij vrij normaal. Dat is veiligheid 101, toch?

#3 Waar ik me buiten houd

Ik heb mezelf beloofd mijn mond te houden zodra de kinderen oud genoeg zijn. Ik worstel nog steeds met die belofte, maar ik doe mijn best. Dit zijn een paar regels die ik voor mezelf heb als het gaat om gebieden waar ik me nooit mee bemoei.
• Vriendschappen

Mijn kinderen weten dat al hun vrienden altijd welkom zijn bij ons thuis. Het is mijn eigen, een beetje sneaky manier om in de gaten te houden met wie ze omgaan. Sinds ze vier waren en speelafspraken hadden, heb ik hun vrienden altijd verwelkomd. Nu ze ouder zijn en vaker ergens anders afspreken, doen ze dat ook, maar ze weten nog steeds dat ons huis altijd open is.

Maar als het gaat om het kiezen van die vrienden, heb ik me er nooit mee bemoeid en dat zal ik ook nooit doen. Dat is volledig hun terrein, zonder discussie, zonder compromis.

• Romantische relaties

Deze is lastig, want volledig afstand houden is moeilijk als het om veiligheid gaat. Maar ja, het is hun keuze met wie ze daten en wat ze doen, zolang ze de consequenties begrijpen.

• Huiswerk/examens

Dit blijft moeilijk voor me, maar ik probeer me er niet mee te bemoeien tenzij ze om hulp vragen. Dit was een van de laatste dingen die ik heb losgelaten. Echt waar. Ik was altijd heel betrokken bij hun school, maar nu ze oudere tieners zijn, zijn ze klaar om verantwoordelijkheid te nemen, dus kan ik loslaten.

Laat me weten wat jij hiervan vindt en hoe jullie dit thuis aanpakken!