Ace Combat 8: Wings of Theve Review

In dit artikel:

Ace Combat 8: Wings of Theve bouwt zeven jaar na Ace Combat 7 verder op de vertrouwde formule van de serie. De volledige campagne telt dertig missies en speelt zich af in juli 2029 op Strangereal, de fictieve wereld van Ace Combat. De Federation of Central Usea is grotendeels veroverd door de Republic of Sotoa. Nadat de hoofdstad Theve is gevallen, probeert het restanten van het leger vanaf het oude vliegdekschip Endurance weerstand te bieden.

De speler kruipt in de huid van de onbekende piloot Rex, die de naam ‘Wings of Theve’ overneemt van een gesneuvelde legendarische ace. Samen met drie andere piloten vormt Rex Joker Flight. Het verhaal staat op zichzelf, waardoor voorkennis van eerdere delen niet nodig is. Tussenfilmpjes worden geregeld vanuit het perspectief van Rex getoond, zodat spelers zich op de Endurance tussen hun squadronleden bevinden. Die aanpak versterkt de immersie, maar de interactieve mogelijkheden blijven beperkt tot rondkijken en af en toe een ja-of-neereactie.

De belangrijkste vernieuwing tijdens missies is de grotere rol van de wingmen. Voor iedere vlucht kiest de speler niet alleen een vliegtuig en speciale wapens, maar stelt hij ook het squadron samen en rust dat uit. In de lucht kunnen eenvoudige bevelen worden gegeven: wingmen kunnen agressief aanvallen, de speler verdedigen en hun speciale wapens wel of niet inzetten. Dat systeem is niet diepgaand, maar helpt om verschillende soorten doelen te verdelen en voegt een nuttige tactische laag toe zonder de actie te vertragen.

De bekende basisstructuur blijft intact. Voor elke missie volgt een briefing en een keuze uit vliegtuigen en uitrusting; daarna komen de replay en debriefing. De Aircraft Tree biedt een ruime selectie toestellen, van de F-16C, F-15C en F-14D tot de F-35C, F-22A en Su-57. Fighters zijn vooral geschikt voor luchtgevechten, Attackers voor gronddoelen en Multirole-vliegtuigen vormen de middenweg. Met punten die na missies worden verdiend, kunnen nieuwe vliegtuigen en technologie worden vrijgespeeld. Omdat ook het squadron moet worden uitgerust, moeten spelers kiezen tussen snel investeren in een favoriete geavanceerde fighter of hun mogelijkheden breder ontwikkelen.

Op de PlayStation 5 maakt de game indruk met gedetailleerde vliegtuigen, grote omgevingen en overtuigende wolken. De Unreal Engine 5 versterkt vooral het gevoel van snelheid en schaal, bijvoorbeeld tijdens duikvluchten langs enorme gronddoelen terwijl raketten en explosies om het toestel heen verschijnen. Spelers kunnen kiezen tussen een grafische modus op 30 fps en een Performance Mode op 60 fps. Voor luchtgevechten ligt die tweede optie het meest voor de hand, omdat snelle reacties en koerswijzigingen belangrijker zijn dan extra grafische details.

Ook de besturing kent twee varianten. Standard maakt het sturen toegankelijker, terwijl Expert spelers zelf laat rollen en scherpe bochten laat inzetten door het toestel eerst te kantelen en daarna de neus omhoog te trekken. Die laatste optie geeft tijdens dogfights meer controle. Het vernieuwde vizier voor het boordkanon maakt bovendien duidelijker wanneer een schot kans van slagen heeft. Het nieuwe Chain Destruction-systeem zorgt ervoor dat brokstukken van vernietigde vliegtuigen andere toestellen, inclusief dat van de speler, kunnen raken.

De luchtgevechten vormen het sterkste onderdeel van Wings of Theve. Raketten scheren langs de cockpit, meerdere vijanden kunnen tegelijk aanvallen en succesvolle manoeuvres voelen bevredigend. De game biedt daarnaast escortemissies, grote luchtgevechten, aanvallen op gronddoelen en tijdsopdrachten waarin punten moeten worden verzameld. Sommige confrontaties, zoals gevechten rond een enorm landschip, zijn spectaculair. Toch lijken veel missies onder de oppervlakte op elkaar. Na dertig opdrachten wordt duidelijk dat verschillende visuele omstandigheden niet altijd samengaan met echt verschillende gameplay. De campagne had spelers vaker met afwijkende vliegtuigtypen of ondersteunende rollen uit hun comfortzone mogen halen.

Een tweede zwakte is de communicatie tijdens chaotische missies. Door de vele radioberichten, nieuwe doelen, vijanden en aanvallen is niet altijd duidelijk welk objective prioriteit heeft. Belangrijke opdrachten blijven soms onvoldoende zichtbaar op de HUD. Daardoor kan een speler bijvoorbeeld een konvooi of schip verliezen terwijl hij zich op andere doelen richt. De game straft tunnelvisie terecht af, maar laat cruciale informatie soms zo gemakkelijk ondersneeuwen dat de mislukking niet volledig aan de speler ligt.

De campagne is aanzienlijk langer dan die van Ace Combat 7 en biedt met de Aircraft Tree voldoende reden om opnieuw te spelen. Daarnaast bevat de game een onlinegedeelte met PvP- en PvPvE-modi, een eigen personage en een afzonderlijk progressiesysteem. Tijdens de reviewperiode waren de servers echter slechts beperkt beschikbaar, waardoor multiplayer niet voldoende kon worden getest en buiten het eindoordeel blijft. Alles bij elkaar levert Ace Combat 8 vooral een indrukwekkende evolutie op: technisch sterk, spectaculair en op zijn best tijdens intense dogfights, maar met herhaling in de missies en onduidelijke communicatie als duidelijke tekortkomingen.