Aggelos 2

In dit artikel:

Aggelos 2 is een actie-platformer met metroidvania-elementen die duidelijk voortbouwt op Wonder Boy. De game combineert springen, zwaardgevechten, schieten en zweven met een grote verzameling vaardigheden, voorwerpen en upgrades. Een belangrijke nieuwe toevoeging is de mogelijkheid om te wisselen tussen een normale en een duistere vorm. Beide varianten hebben eigen aanvallen en beïnvloeden de wereld op een andere manier. Sommige vijanden en obstakels zijn alleen met een specifieke vorm te verslaan of te passeren, waardoor spelers regelmatig moeten schakelen.

De game komt echter traag op gang. Tijdens het eerste uur wordt nauwelijks uitgelegd wat het doel is of waar de speler naartoe moet. De vaardigheden worden later wel zorgvuldig geïntroduceerd, maar in het begin is vooral experimenteren en doelloos rondlopen nodig. Zodra de eerste mogelijkheden zijn vrijgespeeld, wordt duidelijker hoe de wereld in elkaar zit. Nieuwe bewegingen geven toegang tot eerder onbereikbare gebieden, waardoor zoeken, terugkeren en verzamelen steeds meer voldoening opleveren.

De wereld bestaat uit twee over elkaar liggende versies en zit vol extra hartjes, eieren, orb-containers en andere verbeteringen. Daardoor loont het om afwijkende hoeken te onderzoeken en oude kamers opnieuw te bezoeken. Het leveldesign zorgt uiteindelijk voor de bekende metroidvania-verslaving: een korte zoektocht naar één doorgang leidt al snel tot een nieuw gebied en weer nieuwe vragen.

Tegenover die sterke exploratie staan enkele praktische problemen. De Nintendo Switch heeft te weinig knoppen voor alle acties, waardoor tijdens gevechten gemakkelijk de verkeerde functie wordt geactiveerd. Zo kan een kristal dat levens herstelt per ongeluk worden gebruikt, wat vooral vervelend is omdat deze voorwerpen schaars zijn. Ook de kaart biedt weinig hulp. Belangrijke locaties zoals winkels en teleporters worden aangegeven, maar afgesloten doorgangen en interessante plekken die later toegankelijk worden, moet de speler zelf onthouden. De beperkte markeermogelijkheden maken het verkennen van twee werelden soms onnodig verwarrend.

Visueel kiest Aggelos 2 voor een verzorgde 16-bit-pixelstijl met veel verschillende vijanden en voldoende variatie tussen de gebieden. De omgevingen zijn soms wat kaal en missen grote spectaculaire momenten, al maken de eindbazen meer indruk. De retro-soundtrack past goed bij de vormgeving.

Ondanks de moeizame start groeit Aggelos 2 uit tot een geslaagde, nostalgische metroidvania. De twee vormen zorgen voor variatie in gevechten en platformactie, en het verzamelen van vaardigheden blijft lang boeien. De game helpt de speler weinig, waardoor ontdekken geregeld omslaat in doelloos zoeken. Wie die ouderwetse frustratie accepteert, krijgt een plezierige Wonder Boy-achtige ervaring met veel te onderzoeken inhoud.