Back to the Past with Mario 2003 edition

In dit artikel:

Eervolle vermeldingen: Tom Clancy's Splinter Cell, Pokémon Ruby & Sapphire, Dragon Ball Z: Ultimate Battle 22, Legacy of Kain: Defiance, Enclave, Call of Duty, Hulk en XIII.

De schrijver blikt terug op diverse games uit de jaren rond 2001–2003 en beoordeelt wat ze memorabel maakte — zowel hun sterke kanten als hun tekortkomingen.

Piraten-avontuur (Sea Dogs 2 / film tie‑in)
Een piratengame die onder de vlag van een populaire film verscheen — mét de Black Pearl, ondode piraten en Keira Knightley als voice‑over — bleek inhoudelijk weinig met de filmplot te maken te hebben. Dat maakte het spel niet per se slecht: zeilen en gevechten gaven plezier, al waren de animaties houterig. De auteur vermoedt dat het meer succes had kunnen hebben als het de oorspronkelijke titel Sea Dog 2 had behouden.

Dragon Ball Z: Budokai 2
Budokai 2 werd gezien als een flinke stap voorwaarts: verbeterde cel-shading waardoor het visueel meer op de anime leek, en een verhaal dat de volledige tijdlijn bestrijkt van de Saiyan‑ tot de Kid Buu‑ontknoping. Toch zijn er kritiekpunten: een aantal personages (Gohan, Zarbon, Dodoria, Android 19) ontbreekt en iconische transformaties voor Frieza en Cell zijn afwezig. Een interessant nieuw element is dat Super Buu meerdere vormen heeft en zelfs Frieza en Cell kan absorberen, wat voor verrassende vechtopties zorgt.

Need for Speed: Underground
NFS: Underground speelde handig in op de Fast & Furious‑hype van 2003 met straatracen en tuning centraal. Voor de auteur was dit een terugkeer naar een franchise die hij even was kwijtgeraakt; de Honda Civic Si Coupe was zijn favoriete auto in het spel. De focus op illegale races en customization gaf de serie destijds nieuw leven.

Tron 2.0
Tron 2.0 bood voor het eerst meer dan alleen de klassieke light‑cycle races: de speler kon écht door de Grid lopen in een first‑person shooter die de sfeer van de film treffend wist te vangen. Het spel bleef lineair maar voegde boeiende verkenning en de onmisbare light cycles toe. Tot 2010 werd het door fans als officieel vervolg gezien; die status veranderde na de release van Tron: Legacy.

The Legacy of Goku II
Als vervolg op The Legacy of Goku maakte deel II stappen in tempo en speelbaarheid en introduceerde meerdere speelbare personages zoals Gohan, Piccolo, Vegeta en Trunks, wat het verhaal vollediger liet aanvoelen. Toch bleef er grind en werden sommige verhaalelementen overgeslagen (de Garlic Jr.-saga wordt slechts genoemd). De aanwezigheid van Cooler — de broer van Frieza — werd persoonlijk gewaardeerd.

Grand Theft Auto: Vice City (PC)
De pc‑versie kwam later dan de PlayStation‑uitgave, maar was het wachten waard: naast het basisspel bood de pc‑release de mogelijkheid tot uitgebreide mods. Een favoriete mod van de auteur was Multi Theft Auto (MTA), die allerlei multiplayer‑mogelijkheden toevoegde waarmee spelers losse missies en roleplay‑scenario’s konden beleven — soms in extreme rollen, naar eigen keuze.

Gothic II
Gothic II werd door de schrijver het beste deel uit de reeks genoemd. De ontwikkelaars pakten kritiek van het eerste deel aan: controls en verhaallijn werden verbeterd. Maar grafisch gaf het weinig vooruitgang en het spel kampte nog steeds met ernstige bugs en crashes die de ervaring konden bederven.

Prince of Persia: The Sands of Time
Na het geflopte Prince of Persia 3D kwam Ubisoft met een succesvolle reboot waaraan ook bedenker Jordan Mechner meewerkte. The Sands of Time overtuigde door solide platform‑ en gevechtselementen en introduceerde de Dagger of Time, waarmee je tijd kon terugdraaien — een mechaniek die fouten herkenden en de gameplay fris maakte.

Jedi Knight: Jedi Academy
Hoewel de auteur geen fan is van de latere Disney‑films, blijft hij enthousiast over de Star Wars‑games. Jedi Academy werd geprezen doordat spelers hun eigen personage en lightsaber konden creëren, met keuze tussen single‑ of double‑blades en vanaf het begin toegang tot lightsabers. Mods zorgden voor extra, vaak bloederige opties zoals ledematen‑afhakfuncties en alternatieve saberkleuren.

Knights of the Old Republic (KotOR)
KotOR is de persoonlijke favoriet van de auteur: het verhaal speelt duizenden jaren vóór de originele trilogie en biedt de morele vrijheid tussen Light en Dark Side. De gevechten combineren turn‑based en realtime elementen, wat volgens de schrijver diepgang aan de combat geeft. Kritiek was er op de matige ruimtegevechten en irritante minigames, maar dat deed weinig af aan de algehele kwaliteit.

Afsluiting
De auteur sluit zijn uitstapje door de gametijd terug af en meldt dat hij terugkeert naar 2026, met een belofte om de volgende keer 2004 onder de loep te nemen.