Back to the Past with Mario 2004 edition
In dit artikel:
De auteur maakt een nostalgische terugblik op (voornamelijk) 2004-games en begint met eervolle vermeldingen zoals Far Cry, de Lord of the Rings-titels en Rome: Total War. Vervolgens bespreekt hij in korte portretten zijn persoonlijke ervaringen met een reeks titels, telkens met aandacht voor wat de game goed en minder goed deed.
Warhammer 40.000: Dawn of War — vooral plezier gehad in custom skirmishes en het spelen als Chaos-factie; de voorkeur gaat uit naar het “kwaad” wanneer keuzes mogelijk zijn.
Harry Potter and the Prisoner of Azkaban — gezien als een geslaagde filmadaptatie die sfeer en mix van lessen en platformen goed neerzet; de mogelijkheid om tussen Harry, Ron en Hermelien te wisselen is een sterke troef.
DOOM 3 — omschreven als een van de engste ervaringen vanwege de beklemmende duisternis en de beperking van niet tegelijk zaklamp en geweer kunnen gebruiken.
Final Fantasy X-2 — niet de favoriete Final Fantasy, maar plezierig door terugkeer naar de FFX-wereld; verhaallijn minder sterk dan FFX, maar de combat en het kostuum-gebaseerde jobsysteem werden gewaardeerd, ondanks kritiek uit de omgeving.
Splinter Cell: Pandora Tomorrow — door het stealth-gevoel en voldoening van onopgemerkt voltooide levels bleef deze hangen; verbeterde graphics en nuttige quality-of-life opties maakten het spel prettiger.
Need for Speed: Underground 2 — de open wereld en tuning stonden centraal; schrijver prefereert dit deel boven het eerste vanwege vrijheid om zelf naar races te rijden; favoriet werden dragraces.
Dragon Ball Z: Buu’s Fury — directe voortzetting van de GBA-trilogie, met veel speelbare personages en de afronding van de DBZ-saga inclusief de filmboss Janemba.
Spider-Man 2 (PS2) — geroemd als een uitstekende filmgame met soepel web-slingeren in een fraaie open stad; de tijdsgebonden missies zijn echter een groot minpunt.
Dragon Ball Z: Budokai 3 — favoriet binnen de reeks vanwege enorme content, personages uit films/GT en veel multiplayerplezier.
Prince of Persia: Warrior Within — donkerder en grimmiger dan zijn voorganger; de toonverandering wordt gewaardeerd, maar de zenuwslopende achtervolgingen door de Dahaka frustreren de schrijver.
De tekst eindigt als afsluitende excursie door het jaar 2004, met de belofte om in een volgende aflevering het jaar 2005 te behandelen. De insteek is persoonlijk: niet zozeer een objectieve ranglijst, maar een herinnering aan welk spelontwerp, sfeer en mechanics destijds indruk maakten.