Call of Duty: Modern Warfare 4

In dit artikel:

Modern Warfare 4 moest Call of Duty na enkele teleurstellende delen weer op het juiste spoor zetten. Volgens de bespreking slaagt Infinity Ward daar grotendeels in: de game biedt een sterke campagne, een uitgebreidere DMZ-modus en een multiplayer die meer aansluit bij Modern Warfare 2019 dan bij de recente Black Ops-games.

De campagne speelt zich enkele jaren na Modern Warfare III af en volgt twee verhaallijnen. In Zuid-Korea raakt de jonge soldaat Private Park betrokken bij een grootschalige invasie vanuit Noord-Korea. Tegelijkertijd jaagt Captain Price, die na de gebeurtenissen van het vorige deel uit is op wraak, op de terrorist Makarov. Daarbij krijgt hij opnieuw te maken met Valeria Garza en een mysterieuze figuur die bekendstaat als The Archer. Het verhaal is volgens de bespreking typisch Call of Duty: groots, overdreven en soms onlogisch, maar juist daardoor passend bij de serie.

De zestien campagnemissies zijn in ongeveer zes tot acht uur uit te spelen. De meeste zijn lineair en sterk geregisseerd, maar halverwege is opnieuw een openwereldmissie opgenomen. In het besneeuwde Noord-Korea moet Park met zijn squad drie hoofddoelen in een zelfgekozen volgorde uitvoeren, terwijl spelers voorraden verzamelen, vijandelijke posities uitschakelen en hun tijdelijke basis uitbreiden. Dat haalt volgens de recensent het tempo uit de campagne, al maakt de toevoeging van fast travel het mogelijk om een groot deel van het rondzwerven over te slaan.

Daartegenover staan enkele opvallende actiemissies. Vooral Prices jacht op Makarov in een nachtclub in New York wordt als hoogtepunt genoemd. Price begint daar zonder vuurwapen, waarna de missie uitmondt in razendsnelle gevechten tussen neonlicht en harde muziek, gevolgd door een achtervolging over de daken en door de stad. De campagne wordt daardoor uiteindelijk bestempeld als een van de beste uit de geschiedenis van Call of Duty en mogelijk als een waardige afsluiting van de huidige verhaallijn rond Task Force 141.

Ook DMZ keert terug, maar deze versie is veel uitgebreider dan de eerdere variant uit Modern Warfare II. Spelers trekken alleen of met een squad de regio Hajin in, voeren opdrachten uit, verzamelen buit en proberen levend te ontsnappen. De map bevat AI-vijanden, speciale tegenstanders, afgesloten locaties en andere spelers, waardoor een rustige expeditie vlak voor extractie alsnog kan omslaan in een gevecht. Wie sterft, kan een groot deel van zijn verzamelde uitrusting verliezen.

De belangrijkste vernieuwing is de grotere nadruk op voortgang. Vanuit een Forward Operating Base kunnen spelers hun voorraad beheren, wapens aanpassen, spullen maken en permanente verbeteringen kopen. Operators hebben afzonderlijke uitrusting, status en skill trees. Ook zijn er Story Missions, Dynamic Ops en kleinere opdrachten, zodat spelers zowel een vaste verhaallijn kunnen volgen als vrij op ontdekkingstocht kunnen gaan. Dat geeft DMZ volgens de bespreking eindelijk genoeg diepgang om spelers langere tijd bezig te houden, zonder de toegankelijkheid van de modus volledig te verliezen.

Wel zorgen de economie, het crafting-systeem en PvP voor kritiek. Vrijwel iedere activiteit kost geld, waardoor een reeks mislukte missies zwaar kan doorwegen. Er zijn bovendien veel materialen en upgrades om bij te houden. Extractiepunten kunnen daarnaast worden bewaakt door spelers die wachten tot andere squads hun buit hebben verzameld. Dat is vooral voor solospelers frustrerend. Toch wordt DMZ gezien als een grote stap vooruit, die met betere balans kan uitgroeien tot een van de sterkste onderdelen van de game.

De multiplayer kiest voor een zwaarder en tactischer tempo. Bewegen blijft snel en agressief spelen is mogelijk, maar de extreme bewegingen uit Black Ops 6 en 7 zijn afgezwakt. Daardoor voelen wapens krachtiger aan en wordt positionering belangrijker. De time-to-kill is kort, waardoor spelers weinig tijd hebben om te reageren wanneer een tegenstander hen als eerste ziet. Naast bekende modi als Team Deathmatch, Domination en Search & Destroy zijn er nieuwe varianten, waaronder speltypen rond geld verzamelen, een Data Spike, beperkte uitrusting en het veroveren van bases met 32 spelers per team. De modulaire map Kill Block verandert tussen rondes, zodat wedstrijden telkens anders kunnen verlopen.

Technisch profiteert Modern Warfare 4 ervan dat de PlayStation 4 en Xbox One niet langer worden ondersteund. De omgevingen zijn gedetailleerder, er gebeurt meer tegelijk op het scherm en effecten als rook, puin, glas en explosies komen overtuigender over. Vooral de belichting in de nachtclubmissie maakt indruk. Ook het geluid is sterk verbeterd: wapens klinken anders binnen dan buiten, explosies hebben meer impact en voetstappen geven bruikbare informatie over richting en hoogte.

Hoewel niet elk onderdeel perfect is en de openwereldmissie volgens de bespreking beter had kunnen verdwijnen, wordt Modern Warfare 4 als het sterkste Call of Duty-deel in jaren gezien. De campagne bevat memorabele actiescènes, de multiplayer keert terug naar een geliefder Modern Warfare-tempo en DMZ krijgt eindelijk de progressie die eerder ontbrak. Daarmee vormt de game waarschijnlijk een overtuigende afsluiting van de huidige Task Force 141-verhaallijn.