Castlevania: Belmont's Curse Review

In dit artikel:

In Castlevania: Belmont’s Curse brengt ontwikkelaar Evil Empire, bekend van de Castlevania-uitbreiding voor Dead Cells, de klassieke formule terug naar de mainstream. Hoewel veel oorspronkelijke Castlevania-makers bij Konami zijn vertrokken, weet de studio de reeks een eigen gezicht te geven. De game profiteert bovendien van de populariteit van de Metroidvania en de Castlevania-serie op Netflix, met een uitgebreider verhaal dan gebruikelijk.

De speler bestuurt Rose Belmont, die Dracula moet verslaan. Zij voelt anders aan dan eerdere leden van haar familie: ze beweegt sneller en beschikt vanaf het begin over een dash en wall-jump, maar haar sprongen zijn zwaarder en een double jump wordt pas later vrijgespeeld. Haar besturing is strak en nauwkeurig, terwijl een reeks wapens en uitrusting ruimte laat om haar aan de eigen speelstijl aan te passen. Rose bevindt zich qua snelheid en controle tussen een traditionele Belmont en de hoofdrolspeler uit Dead Cells, al kan dat aanvankelijk onwennig aanvoelen voor Castlevania-fans.

Ook de opbouw van de wereld verandert geleidelijk. Het laatmiddeleeuwse Parijs voelt in de eerste uren lineair en kunstmatig aan: spelers worden duidelijk een bepaalde richting op gestuurd en hoeven nauwelijks terug te keren naar eerder bezochte gebieden. Na ongeveer drie uur, wanneer de eerste bazen zijn verslagen en nieuwe vaardigheden zijn ontgrendeld, valt de Metroidvania-structuur echter op zijn plaats. Nieuwe delen van eerdere gebieden worden toegankelijk, Dracula’s kasteel opent zich en de speler kan vrijer door een grote, onderling verbonden wereld trekken. Bekende omgevingen worden op nieuwe manieren gecombineerd, terwijl geheimen en mysteries vaak pas na uitgebreid onderzoek zichtbaar worden.

Om die omvangrijke verkenning overzichtelijk te houden, gebruikt Rose een tarotkaartensysteem. Elke kaart vertegenwoordigt een personage dat tussen haar en Dracula staat en geeft informatie over diens identiteit, mogelijke locatie en de aanwijzingen die nodig zijn om die te bereiken. Niet alle kaartpersonages zijn traditionele bazen: sommige worden verslagen via puzzels of door verzamelobjecten te vinden.

De kaarten vormen daarnaast de basis voor verschillende andere systemen. Bij elke ontgrendelde kaart krijgt Rose een nieuwe spreuk, die de subwapens uit oudere Castlevania-games vervangt. Dat kan een kruis, een vuurgebied of een oproepbare bondgenoot zijn. De spreuken sluiten aan bij het bijbehorende personage en komen terug in speciale opdrachten. Wie die missies voltooit, maakt de spreuk sterker en ontdekt meer over het personage, waardoor verkenning, gevechten en verhaal nauw met elkaar verbonden zijn.