Code Vein 2 review
In dit artikel:
Bandai Namco levert met Code Vein 2 een duidelijke vervolgaflevering op de cult-hit: groter, ambitieuzer en met meer speelvrijheid. De ontwikkelaar verruilt de relatief lineaire levels van het eerste deel voor een meer verbonden, open opgezette wereld waar verkenning wordt aangemoedigd. De omgevingen zijn visueel aantrekkelijk—met indrukwekkende skylines, ingestorte steden en duistere ondergrondse complexen—en de anime‑esthetiek voelt verfijnder dankzij verbeterde belichting en character‑designs. Toch is de kwaliteit van de gebieden ongelijk; sommige zones zijn rijk en doordacht, andere voelen leeg of repetitief.
Waar spelers vooral voor terugkomen, is het gevechtssysteem. De kern blijft stevig in soulslike-traditie met nadruk op stamina‑beheer, positionering en timing. De echte meerwaarde is het verder uitgewerkte Blood Code-systeem, dat het wisselen tussen builds vloeiend en betekenisvol maakt: van tankachtige melee‑types tot snelle casters is alles mogelijk. Ook het partner‑systeem keert terug; AI‑companions maken gevechten toegankelijker en kunnen cruciaal zijn, terwijl wie puur solo wil spelen dat nog steeds kan. Bossfights behoren tot de hoogtepunten door creatieve tegenstanders en sterke visuele presentaties, al is de totale moeilijkheidsgraad minder meedogenloos dan sommige genregenoten.
Technisch laat de ambitie zich soms gelden in negatieve zin. Framedrops doen zich voor in grote open gebieden en bij intense gevechten met veel effecten, wat hinderlijk is voor een game die precisie vereist. Animatie-overgangen voelen bij snelle builds of ontwijkmanoeuvres soms stroef. Deze punten zijn geen brekende fouten, maar temperen de ervaring wel.
Verhalend zet Code Vein 2 de melodramatische, emotioneel geladen toon van zijn voorganger voort: een wereld vol verloren herinneringen, existentiële thema’s en morele keuzes, met stijlvol vormgegeven personages. De verhaallijn mist echter af en toe focus; pacing en sommige plotwendingen komen abrupt of onvoldoende uitgewerkt over. Fans van anime‑achtige storytelling zullen zich er wel in vinden, maar een narratieve doorbraak is het niet.
Sterke punten zijn de diepe character‑ en build‑customisation—van uiterlijk tot vaardigheden—die experimenteren beloont en de gameplay fris houdt. De endgame is uitgebreid met meer optionele uitdagingen en hogere moeilijkheidsgraden, al voelt dit niet radicaal genoeg om spelers maandenlang aan zich te binden.
Conclusie: Code Vein 2 is duidelijk een stap vooruit ten opzichte van het origineel: groter, mooier en flexibeler, met een sterk, aanpasbaar gevechtssysteem en veel customization. De ambitie leidt echter tot inconsistenties in worldbuilding, een paar technische haperingen en een verhaal zonder altijd scherpe focus. Aanraders zijn vooral bestaande fans en spelers die openstaan voor een anime‑getinte interpretatie van het soulslike‑genre; wie op zoek is naar de scherpste technische afwerking of een revolutionaire endgame, kan nog aarzelen.