Column: De magie van het nu nog kopen van een Commodore 64
In dit artikel:
Commodore levert een versie van zijn klassieke console die geen software‑emulatie gebruikt maar een hardware‑nabootsing via een FPGA‑chip. Die programmeerbare chip kan achteraf zodanig geconfigureerd worden dat hij vrijwel exact het gedrag van de oorspronkelijke chips van een Commodore‑systeem imiteert — de meest nauwkeurige manier om oud spul te reproduceren. Veel mensen knikken begripvol, maar vragen dan wat de persoonlijke waarde ervan is; voor de schrijver draait het niet primair om techniek, maar om het plezier van ontdekkingsreizen in onbekende software.
Als illustratie beschrijft hij twee voorbeelden. Eerst UFO 50: een fictieve, ouderwetse console die in de gamewereld zou bestaan met vijftig titels. In werkelijkheid is het een bundel van vijftig losse 8‑bit spellen van evenzoveel indie‑ontwikkelaars. Op het eerste gezicht lijkt het onopvallend, maar de verzameling biedt precies de charme van het onverwachte — je weet niet welke pareltjes je tegenkomt en kunt urenlang verdwalen in een game die zich speciaal voor jou lijkt te openen.
Het tweede voorbeeld is persoonlijk: een kennismaking met de MSX. Rond 2003, in een drukke periode met turnen, verkocht de schrijver zijn MSX op aandringen van zijn vader en houdt hij er nog altijd spijt van. De computer ging vergezeld van een kist met zo’n honderd diskettes vol spellen — vaak Japans, soms onduidelijk qua herkomst — waar hij als kind eindeloos mee experimenteerde. Metal Gear, van Hideo Kojima, bleef het meest hangen: traag maar met een verhaal en grafisch opvallend voor het platform. Die ongestructureerde ontdekkingstochten maakten gamen destijds bevrijdend en verrassend.
Nu krijgt hij weer een nieuwe klassieke console en exact die verkennende houding neemt hij mee: af en toe opstarten, kijken wat er opduikt, proefspelen en misschien zelf programmeren met de meegeleverde BASIC‑handleiding. Er zit een USB‑stick met een mix van oude en nieuwe spellen bij. Conclusie: het gaat niet om het perfecte technisch eerherstel alleen, maar om het herbeleven van nieuwsgierigheid — en daarmee zit hij goed vermaakt.