[Column] Waarom we nog steeds over de E3-periode spreken
In dit artikel:
Juni voelt voor veel gamers nog altijd als E3-maand, ook al bestaat die beurs niet meer. Waar de huidige periode gekenmerkt wordt door een aaneenschakeling van livestreams, Nintendo Directs, State of Plays en uitgevers die op elk gewenst moment aankondigingen droppen, was er ooit één centraal evenement dat al die energie bundelde: de Electronic Entertainment Expo in Los Angeles. Die vakbeurs, gestart in 1995, groeide uit tot hét jaarlijkse moment waarop hardwarefabrikanten, uitgevers, journalisten en miljoenen kijkers tegelijk naar de toekomst van gaming keken.
De kracht van de E3 zat niet alleen in grote onthullingen — nieuwe consoles en franchise-aankondigingen zoals de eerste Xbox 360-titels, de onthulling van de Wii en vroege beelden van games als Halo 3, Skyrim en The Last of Us — maar vooral in het gedeelde openingsgevoel. Europese gamers zaten vaak midden in de nacht achter hun schermen, forums en chats open, om samen live te reageren op persconferenties in Los Angeles. Die collectieve ervaring, inclusief onverwachte mislukkingen en emotionele momenten (zoals een zichtbaar aangedane ontwikkelaar tijdens een presentatie), gaf de E3 een onvoorspelbare magie die strak geregisseerde digitale showcases zelden evenaren.
De globale kanteling begon al jaren voordat de beurs officieel ten einde kwam. Uitgevers ontdekten dat ze hun boodschap zelf konden bepalen via eigen streams en evenementen; Nintendo toonde al vroeg het succes van Directs, en andere bedrijven volgden. De COVID‑pandemie in 2020 versnelde die omslag: fysieke bijeenkomsten vielen weg en digitale presentaties namen hun plaats in. Formeel werd de E3 in 2023 beëindigd, maar dat was vooral een administratieve stap — de essentie van wat de E3 zo belangrijk maakte leeft voort in de stroom van zomerpresentaties en grote showcases die elkaar opvolgen.
De echte nalatenschap van de E3 ligt volgens velen niet in de specifieke aankondigingen, maar in het vermogen om gamers wereldwijd tegelijk te verbinden. Voor een generatie was die ene week in Los Angeles het jaarlijkse cultureel hoogtepunt waarop de industrie volwassen leek te worden. Moderne showcases zijn vaak efficiënter en soms kwalitatief beter, maar missen volgens velen het unieke samenzijn en de spanning van een evenement waarin elk moment nog verrassend kon zijn.
Kortom: de fysieke beurs is verdwenen, maar de E3 blijft voortleven als herinnering en als maatstaf. Juni is nog steeds die periode waarin verwachtingen hooggespannen zijn en waarin de gamewereld zich wendt naar de toekomst — alleen gebeurt dat nu verspreid over meerdere podia en momenten in plaats van één gezamenlijke week onder de Californische zon.