Cthulhu: The Cosmic Abyss
In dit artikel:
Nacon levert met Cthulhu: The Cosmic Abyss een vreemde, aan Lovecraft-getinte ontdekkingsgame af. Het verhaal speelt in 2053: occulte verschijnselen nemen toe, de aarde wordt uitgeput en bedrijven duiken steeds dieper de oceaan in. Speler is Noah, onderzoeker bij de occulte organisatie Ancile, die de mysterieuze verdwijningen van mijnwerkers op de bodem van de Stille Oceaan onderzoekt.
De core van de game is onderzoek doen: Sonar-tools je omgeving scannen, een Vault (een soort geheugenpaleis) vullen met aanwijzingen en die met deducties aan elkaar koppelen, en Evolutions vrijspelen (19 upgrades beschikbaar) om je onderzoek en overleving te verbeteren. Hints bestaan via een ingebouwde assistent (KEY) en zijn deels goedkoper te maken met toegankelijkheidsopties of door de Exploration-modus te kiezen. Energiemanagement speelt een rol: hints en bepaalde acties kosten energie; raakt je energie op, dan zet je hersenen je tegen (hallucinaties en vijanden verschijnen), wat de spanning opvoert maar ook frustratie kan veroorzaken.
Gameplay buiten de puzzels—bewegen, springen, zwemmen en afdalen in onderzeese ruimten—functioneert grotendeels naar behoren, maar de besturing is inconsistent (variërend tussen D-pad, triggers en knop X) en interacties met voorwerpen en inventaris voelen soms omslachtig. De save-structuur is beperkt: er is geen vrije save, alleen sporadische opslagpunten; de reviewer verloor hierdoor uren voortgang toen het spel terugzette naar een eerdere chapter. Technisch draait de titel op een standaard PlayStation 5 niet altijd vloeiend: framerate-dips en zelfs crashes, vooral bij het werken in de Vault, komen voor.
Sfeertechnisch leunt de game op kosmische horror-invloeden en op de claustrofobische, isolerende toon van films als The Thing: slijmerige omgevingen, afgelegen bases en effectieve geluidseffecten zorgen voor ongemak en spanning, met name in de eerste drie chapters. De soundtrack zelf draagt minder nadrukkelijk bij. Na ongeveer hoofdstuk 3 verliest de spanning echter aan kracht; de Vault-structuur en het voortdurend verbinden van aanwijzingen worden repetitief en maken dat veel spelers geneigd zullen zijn een walkthrough te raadplegen.
Duur en doelgroep: de game biedt circa 10–15 uur aan content, maar voelt kleiner als je precies weet wat je moet doen. Wie houdt van diepgaande onderzoeksmechanieken en doorzettingsvermogen heeft voor complexe deductie-puzzels zal hier veel halen; casual spelers of liefhebbers van snellere actie en toegankelijke puzzels kunnen zich er daarentegen door gefrustreerd voelen.
Kort gezegd: een origineel, sfeervol maar ongelijk spel dat uitblinkt in onderzoekssfeer en concepten, maar soms struikelt door onhandige interfacekeuzes, technische problemen en een te dominante, omslachtige Vault-structuur.