Destiny 2: The Edge of Fate Review
In dit artikel:
Destiny 2 blijft voor veel spelers, waaronder de auteur, een ambitieuze game met een rijk en complex universum dat in de loop der jaren flink is uitgebreid. Toch wordt het steeds duidelijker dat deze groei ook leidt tot een ondoorgrondelijk en soms overweldigend geheel, vooral voor nieuwkomers die moeite hebben met de ingewikkelde systemen en verweven verhalen. De nieuwste uitbreiding, Edge of Fate, die zich afspeelt op de nieuwe planeet Kepler, lost deze problemen niet op en benadrukt juist de bestaande knelpunten.
Edge of Fate introduceert een mysterieuze setting met een grauwe sfeer en futuristische, vervallen architectuur. Het verhaal start onduidelijk en vergt geduld van de speler om grip te krijgen op wat er gebeurt, mede door een gebrek aan heldere uitleg en een overvloed aan termen en verwijzingen naar oude content. Een opvallend en positief element is het nieuwe personage Lodi, dat dankzij zijn onbekendheid en charisma het meest levendig en herkenbaar overkomt.
De uitbreiding legt de nadruk op drie nieuwe verplaatsingsmechanieken: Matterspark, een rolmechaniek vergelijkbaar met Metroid Prime; de Relocator, een portalgeweer voor teleportatie; en Mattermorph, waarmee je omgevingsobjecten kunt manipuleren. Hoewel deze innovaties potentie bieden, voelen ze in praktijk vaak omslachtig, repetitief en beperken ze de vaart van de gameplay, vooral tijdens gevechten waarin de flow regelmatig wordt verstoord door verplichte gebruik van deze mechanics.
Qua vijanden keren de Fallen en Vex terug, met toevoegingen als de vliegende Corsair en de Kobold, kleine Vex-eenheden die in groepjes opereren. Deze variaties voegen een kleine vernieuwing toe, maar de combat blijft vooral vertrouwd en biedt weinig verrassingen. De gunplay blijft desalniettemin soepel en solide.
Een positief punt is de nieuwe Portal-interface, die voor nieuwkomers een veel overzichtelijkere en toegankelijkere ervaring biedt dan het vroegere versnipperde menu. Toch voelt Kepler als speelomgeving soms leeg en afgezonderd aan, omdat het geen traditioneel patrolgebied is en je geen andere spelers tegenkomt, wat afbreuk doet aan de sociale dynamiek die Destiny kenmerkt.
Kortom, Edge of Fate toont dat Bungie actief zoekt naar vernieuwing binnen Destiny 2, maar de uitbreiding worstelt met dezelfde uitdagingen die eerder al duidelijk werden: een complex verhaal, beperkte verhalende toegankelijkheid, repetitieve gameplay-elementen en een verlies aan de sociale connectie. De uitbreiding is niet slecht en bevat interessante nieuwe ideeën, maar schiet tekort in het volledig vernieuwen van de Destiny-ervaring.