Diablo IV: Lord of Hatred
In dit artikel:
Diablo IV krijgt met Lords of Hatred een grotere verhalende uitbreiding en een nieuw seizoen (Season of Reckoning) dat de nieuwe mechanics inbouwt. De uitbreiding zet het verhaal voort na Vessel of Hatred en opent met een zware tegenslag: Neyrelle faalt in haar poging Mephisto in de Soulstone te houden. Mephisto ontkomt en verschijnt op het eiland Skovos onder de mensengedaante Akarat, waar hij de bevolking manipuleert. Spelers staan daardoor meteen voor een enorme bedreiging en moeten het opnemen tegen één van de machtigste demonen uit Sanctuary.
Het avontuur speelt bijna volledig op Skovos, een eiland dat visueel contrasteert met het sombere vasteland. Je start in de zonnige hoofdstad Temis met witte stenen en stranden, maar verkent ook ruigere gebieden: door Mephisto beroerde kusten met verzonken zielen (de Drowned) en het vulkanische Skartara, met lavastromen en grauwe omgevingen. Skovos wordt eeuwenlang verdedigd door een vrouwelijke krijgsklasse vergelijkbaar met Amazones, die een prominente rol in de verhaallijn hebben. Een belangrijk plotpunt is het zoeken naar een mes gemaakt uit de botten van Lilith (de Daughter of Hatred); Neyrelle liet aanwijzingen achter over hoe Mephisto te doden, waardoor spelers onder andere samen moeten werken met Lilith-verwante personages en locaties.
Qua gameplay introduceert Lords of Hatred twee nieuwe classes: de Paladin (die al beschikbaar was voor wie de expansion vroeg aanschafte) en de langverwachte Warlock, die nu vrij speelbaar is. De Warlock gebruikt twee resources: Wrath (voor krachtige, vernietigende spreuken) en Dominance (om demonen aan zich te binden en hun vaardigheden te laten uitvoeren). Het spelen van een Warlock vraagt leerwerk: ze kunnen enorme schade toebrengen, maar zijn fragiel zonder de juiste uitrusting en positionering.
Belangrijke systemen zijn herzien. Skill trees zijn veranderd: passieve nodes verdwenen en maken plaats voor uitsluitend actieve vaardigheden die tot vijftien levels kunnen worden opgewaardeerd, wat bouwen en specialiseren overzichtelijker maakt. Een lootfilter helpt het overtollige opruimen van vaak nutteloze drops en biedt meer controle over wat zichtbaar valt. Ook is een Horadric Cube-achtig systeem toegevoegd waarmee je items kunt ombouwen of verbeteren.
De moeilijkheidsbalans is aangepast: zeldzame loot valt niet meer op de lagere standen; waardevolle items verschijnen pas vanaf Torment I. Tegelijk is de maximale Torment-waarde opgeschroefd naar Torment XIII, een niveau dat volgens Blizzard extreem uitdagend was — de eerste run om alle eindbazen te verslaan kostte zeventien uur. Dat sluit aan op de grotere focus op uitdagende endgame-activiteiten.
De meest ingrijpende endgame-vernieuwing zijn de War Plans: spelers stellen een reeks activiteiten samen (zoals Helltide, Kurast Undercity of Nightmare dungeons) en ontvangen bij voltooiing progressiepunten die in een systeem vrijgespeeld kunnen worden voor concrete bonussen (meer tijd in een zone, betere loot, enz.). Dit maakt de late game meer doelgericht en belonend, en geeft spelers vrijheid om hun grind te sturen.
Niet alles is vlekkeloos: de review merkt op dat de verplichting om altijd online te zijn frustrerend kan zijn, zeker bij instabiele internetverbindingen; dit leidde tot meerdere disconnects tijdens het solo-spelen en wordt als onnodig storend ervaren. Desondanks beschouwt de auteur Lords of Hatred als een geslaagde uitbreiding: veel nieuwe content, significante systeemwijzigingen en een verfriste endgame maken Diablo IV veelzijdiger dan bij release. Fans van het spel zullen weinig moeite hebben met de toevoegingen; wie nieuw instapt, wordt aangeraden eerst de basisgame te spelen en rekening te houden met de onlinevereiste.