Dragonkin: The Banished
In dit artikel:
Dragonkin: The Banished verscheen op 19 maart 2026, dezelfde dag als Crimson Desert, maar is een heel ander soort game: een top-down action-RPG waarin jij als drakenjager de wereld moet bevrijden van herrezen draken en hun volgelingen. Je kiest uit vier klassen (Barbarian, Witch, Knight, Archer), verzamelt loot en bouwt je karakter en uitrusting naar smaak — het verhaal zelf blijft verder vrij mager en dient vooral als kapstok voor de gameplay.
Het spel hanteert simpele, directe controls: een reeks vaardigheden die je met knoppen activeert, enkele vaste acties zoals heal en dash, en verwisselbare wapens en gear die vijanden droppen. Een opvallend verschil met traditionele hack-and-slash titels is de stadbouw: door acties en upgrades in de stad vrij te spelen krijg je toegang tot betere uitrusting en voorzieningen. Ook is er veel (endgame)content en kun je zowel solo als in online- of couch co-op volledig doorklooien — couch co-op wordt als pluspunt genoemd omdat het tegenwoordig zeldzamer is.
De grootste vernieuwende maar ook problematische element is de zogenaamde Ancestral Grid, een alternatief voor de klassieke skilltree. In plaats van skillpoints verzamel je chips die je in een grid plaatst om synergieën te creëren. In de praktijk werkt dit systeem onduidelijk en frustrerend: eisen voor upgrades zijn vaag, het handboek legt het onvoldoende uit en het geheel voelt onnodig complex. Daarbij komen nog extra tabbladen met talenten en meerdere lagen van upgrades, wat het overzicht compleet wegneemt. De reviewer raakte al na enkele uren gefrustreerd en koos uiteindelijk maar lukraak chips, omdat de uitleg en feedback ontbraken.
Technisch en audiovisueel scoort Dragonkin middelmatig. Grafisch ziet het er acceptabel maar niet indrukwekkend uit; twee modi zijn aanwezig (Quality en Performance), maar de Quality-modus presteert slecht op PS5 Pro en haalt soms niet eens 30 FPS, terwijl de Performance-modus stabiel 60 FPS levert — speel dus meteen in Performance. Geluidseffecten zijn functioneel maar missen impact, en de dialogen herhalen zich vaak. Wat echt pijn doet is de voice acting in de in-game cutscenes: amateuristisch ingesproken en onsamenhangend, waardoor de emotionele betrokkenheid wegvalt.
Conclusie: Dragonkin heeft interessante ideeën (stadbouw, de grid, veel content, co-op) maar faalt in uitwerking en presentatie. Door ondoorzichtige systemen, matige voice acting en technische tekortkomingen is het een moeizame ervaring; alleen echte liefhebbers van het genre hoeven zich dit op dit moment aan te schaffen.