EA Sports UFC 6 review - Goed, maar flowt net niet lekker
In dit artikel:
MMA blijft groeien en EA Sports probeert die wereld in UFC 6 te vangen: drie jaar na UFC 5 levert de studio een uitgebreide sim af die zowel de glans- als de eentonigere kanten van de sport toont. De game wil niet alleen snelle fights bieden maar ook de carrière van vechters laten zien, met speciale aandacht voor persoonlijke verhalen en ontwikkeling.
De sterkste onderdelen zijn twee singleplayermodi die echt een verhaal proberen te vertellen. Hall of Legends belicht de loopbanen van Max Holloway, Alex Pereira en Zhang Weili via een museumachtige opzet met archiefmateriaal, relikwieën en gecureerde hoogtepunten uit hun carrières — het meest overtuigende deel van de game omdat het nadruk legt op de weg naar succes in plaats van alleen spectaculaire momenten. The Legacy plaatst je in de huid van Chris Carter, een worstelaar die probeert los te komen van een beroemde vader. De verhaallijn biedt weinig diepgang, maar bevat genoeg afwisseling (zoals gevechten buiten de Octagon) om te blijven boeien en vormt een natuurlijke opstap naar de uitgebreide carrièremodus.
Die Career-modus is robuust en gedetailleerd: wekenlange trainingskampen, contracten, promotieactiviteiten en skill-progressie. Dat is realistisch ingericht, maar ook traag en soms repetitief. Trainingssessies voelen vaak langer dan nodig omdat doelstellingen snel gehaald zijn waarna je blijft doorsparren; het managen van coaches en gerekruteerde vechters in ‘The Gym’ levert vooral cosmetische beloningen op en onderbreekt de speelstroom. Ook de menu-navigatie — vooral in de carrière — werkt haperig en vertraagt het tempo.
Op presentatieniveau scoort UFC 6 hoog: sterke soundtrack, fraaie visuals en passende commentaarruiterij geven veel persoonlijkheid. Tegelijkertijd sluipen er onhandigheden in de physics en animaties: overdreven ragdoll-momenten, onnatuurlijk buigende ledematen en soms vreemde reacties op treffers. De meest opvallende ontwerpkeuze is de nieuwe Flow State: een slow-motionachtig ritme waarin de wereld vertraagt en je vechter een boost krijgt. Conceptueel interessant, maar visueel en mechanisch te gestileerd voor een realistische sim — het haalt spelers eerder uit het moment dan dat het de intensiteit vergroot.
Kortom: UFC 6 is momenteel de sterkste MMA-game op de markt, vooral dankzij zijn verhaalgerichte modi en hoge productieachtergrond, maar hij is niet vrij van klachten. Fans die van diepgang in carrièreopbouw en presentatie houden zullen veel plezier hebben, al moeten ze bereid zijn door langdradige trainings- en menufragmenten en af en toe haperende physics heen te bijten.
De Oranjezomer: Aad de Mos ziet Messi ontsnappen aan rood: 'De grote jongens moeten in het toernooi blijven'