Economisch gamen: Ubisofts aandelenprijs
In dit artikel:
Ubisoft kampt met een lage aandelenkoers, maar dat beïnvloedt de dagelijkse bedrijfsvoering pas echt wanneer het bedrijf nieuw kapitaal moet ophalen door extra aandelen uit te geven. Wel vergroot een koopje op de beurs de aantrekkingskracht voor activistische aandeelhouders (meestal hedgefondsen): zij nemen een flink belang (meestal enkele procenten tot rond de 10%), voeren publiek druk uit en proberen andere beleggers te mobiliseren om via de aandeelhoudersvergadering doorgevoerd beleid of bestuurssamenstelling te veranderen — met als doel de koers op te stuwen en winst te realiseren bij verkoop. Binnen de gamesector zijn voorbeelden bekend, zoals betrokkenheid rond Square Enix en vorig jaar een activistische eis dat Ubisoft een deel van zijn IP’s zou verkopen.
Als druk op de AGM geen resultaat oplevert, blijft overname een optie. Bij een vriendelijke overname stemt het management in (zoals bij Microsoft–Activision en de overname van EA door het Saoedische PIF), maar een vijandige overname is veel ingewikkelder. Een lage koers maakt een overname wel betaalbaarder en potentieel lucratiever, maar in de praktijk stuit een indringer vaak op organisatorische en bestuurlijke barrières.
Bij Ubisoft zijn die barrières substantieel. De familie Guillemot (waaronder CEO Yves Guillemot) bezit circa 15% van de aandelen en ongeveer 21% van de stemrechten. Die hogere stemmacht vloeit voort uit een Franse regel die dubbele stemmen toekent aan aandelen die langer dan twee jaar gehouden worden — bedoeld om langetermijninvesteerders te beschermen, maar volgens critici vaak ten koste van rendement. Daarnaast heeft Tencent ongeveer 10% van de aandelen en werknemers zo’n 4%; samen met de Guillemots vormen zij ongeveer een derde van de stemmen die vrijwel zeker het zittende management steunen. Passieve fondsen houden gemiddeld ook een groot blok (rond een derde) en stemmen veelal in lijn met het bestuur. Die samenstelling maakt het voor activistische beleggers lastig om een meerderheid of substantiële verandering te realiseren.
De eerdere poging van mediagigant Vivendi tussen 2015 en 2019 om Ubisoft vijandig in te lijven illustreert dit: Vivendi kwam in die periode tot circa 25% van de aandelen en kon ondanks lange onderhandelingen en aandelenopbouw de tegenstand van de Guillemots niet overwinnen. Conclusie: hoewel activisten af en toe opduiken, is ingrijpende verandering bij Ubisoft op korte termijn onwaarschijnlijk door het sterke stemblok rond het huidige management.
Achtergrond auteur: Mark Dijkstra is universitair docent Finance aan de Vrije Universiteit Amsterdam en gameliefhebber; hij schrijft maandelijks columns over economische aspecten van de game-industrie.