Een terugblik naar WWE 2K17

In dit artikel:

WWE 2K17, het deel dat in 2016 uitkwam als opvolger van 2K15 en 2K16, was geen revolutionaire sprong maar wel een belangrijke stap in de evolutie van de franchise. Het spel bouwde voort op de systemen van eerdere jaren en introduceerde vooral een uitgebreidere MyCareer: je startte in NXT, werkte je naar de main roster en kon nu backstage rondlopen, promo’s geven en rivaliteiten opbouwen. De intentie om verhalen serieuzer te vertellen was duidelijk voelbaar, ook al werkte de uitvoering nog niet altijd vloeiend.

Universe Mode kreeg met promo’s een vergelijkbare vernieuwing; je moest slimme keuzes maken in wat je zei om het publiek te winnen, waardoor rivaliteitsopbouw meer dynamiek kreeg en papieren planning minder noodzakelijk was. Soms voerden karakters lijnen die niet helemaal bij hen pasten (voorbeeld: Undertaker), maar de toevoeging was een welkome stap vooruit.

Gameplay bleef grotendeels gelijk aan 2K16: chain wrestling, een realistisch tempo en vergelijkbare reversals. Tegelijk liet de engine zijn beperkingen zien — bewegingen en overgangen voelden soms stijf en voorspelbaar, waardoor de arcade-achtige flair van eerdere titels als 2K14 ontbrak. Creation Suite daarentegen kreeg een flinke opknapbeurt; het liep stabiel en dankzij uitgebreide online downloadopties kon de gemeenschap vrijwel onbeperkt nieuwe superstars delen.

Minpunten waren het ontbreken van een Showcase mode, het uitblijven van MyGM en het gebrek aan extra matchtypes. Fans wilden meer variatie, ook al waren ze grotendeels tevreden met de richting. Al met al geen nostalgische klassieker zoals 2K14, maar wel een solide basis: vooral de promo-engine van 2K17 legde fundamenten die doorwerken in latere titels zoals 2K19 en de huidige afleveringen.