Eve of the 12 Months

In dit artikel:

Eve of the 12 Months begint met een anonieme jonge vrouw die klaagt over een verwaarloosde verjaardag; haar vader is fysiek aanwezig maar emotioneel afwezig. Wanneer ze flauwvalt en zich vastklampt aan de kaarsjes van haar taart, schakelt het spel terug in de tijd en verandert het perspectief naar een jongere versie van die vader: Naoto, een student die samenleeft met zijn zussen Shiina Mizuka en Shiina Anzu en de hyperactieve Yuki. De setting verschuift zo van een eenzame verjaardag naar het alledaagse huiselijke leven van vier personages.

De relatie tussen die vier wordt door de recensent als vermoeiend beschreven: het spel probeert humor en gezelschap te bieden, maar mist een ‘straight man’ en levert veel gesprekjes die nergens echt op uitkomen. Na enige tijd ontstaat wel romantiek: Naoto ontwikkelt gevoelens voor één van de vrouwen, maar de keuzevrijheid van de speler is beperkt omdat de kinetic novel je langs de drie potentiële partners in een vaste volgorde leidt—resultaat: feitelijk één route, verdeeld in hoofdstukken per personage. De individuele verhaallijnen centreren telkens rond de psychische problemen van de vrouw in kwestie; de schrijver suggereert dat die personages eerder therapie nodig hebben dan een vriendje.

Waar de rest van het spel tekortschiet, scoort Eve of the 12 Months visueel beter: het artwork wordt geprezen, en de expliciete H-scenes vormen voor sommige spelers het hoogtepunt, hoewel ook die overdadig lijken. In vergelijking met titels als DRACU-RIOT—waar de recensent de karakters positief noemde—is deze visual novel het tegengestelde: oninteressante personages en een zwakke verhaallijn. Kortom: esthetisch aantrekkelijk maar narratief teleurstellend.