Final Fantasy Resonance

In dit artikel:

‘Final Fantasy Resonance’ is een nieuwe 2D-RPG die voortbouwt op materiaal uit de inmiddels beëindigde mobiele game ‘Final Fantasy Brave Exvius’. Hoewel hoofdpersonage Rain en veel andere elementen bekend zijn, is Resonance opgezet als een zelfstandige, traditionele Final Fantasy-game in plaats van als gacha-game.

Na een korte proloog onderzoeken Rain en Lasswell problemen bij het aarde-kristal in de wereld Lapis. Een uitzonderlijk sterke vijand vernietigt het kristal, waarna ook het leger en het koninkrijk van Rain worden getroffen. De hoofdpersonen gaan vervolgens op zoek naar bondgenoten en proberen te voorkomen dat ook de overige kristallen worden vernietigd.

De game leunt sterk op nostalgie. Het verhaal doet denken aan de klassieke SNES-delen, de soundtrack verwijst naar eerdere Final Fantasy-games en bekende personages verschijnen als Visions. Ook zijn veel onderdelen rechtstreeks hergebruikt uit Brave Exvius. De verhaallijn is grotendeels lineair, met enkele zijpaden die de achtergrond van personages verdiepen. Wie de mobiele game kent, zal bovendien merken dat de hoofdlijn maar beperkt is aangepast. Het geheel voelt daardoor als een soort extra hoofdstuk in de klassieke reeks.

Visions vormen een belangrijk nieuw onderdeel. Ze worden gevonden bij shrines en kunnen met Magicite worden versterkt. Elke Vision bevat vaardigheden die personages permanent kunnen leren, vergelijkbaar met het leren van skills via uitrusting in ‘Final Fantasy IX’. Daarnaast leveren Visions krachtige speciale aanvallen op, vaak ondersteund door spectaculaire filmpjes. Het aantal bekende personages is wel kleiner dan in sommige andere Final Fantasy-spin-offs.

Het volledig beurtgebaseerde gevechtssysteem draait om levens- en staggerbalken. Door vijandelijke zwaktes uit te buiten, loopt de staggerbalk sneller leeg. Daarna kunnen spelers veel schade toebrengen en uiteindelijk een Vision-aanval inzetten die vaak het hele vijandelijke team uitschakelt. Omdat vrijwel elk gevecht dezelfde aanpak vereist, worden de confrontaties snel voorspelbaar. Een hogere moeilijkheidsgraad maakt ze vooral langer, niet tactisch interessanter.

Daartegenover staan een eenvoudig maar charmant verhaal, sympathieke personages, veel content en vooral leuke optionele opdrachten. De game blijft daardoor de moeite waard, ondanks het zwakke gevechtssysteem. Een demo bevat het volledige eerste hoofdstuk en biedt een goede mogelijkheid om te bepalen of de game aanspreekt.