Final Fantasy Resonance

In dit artikel:

Final Fantasy Resonance is een grondige herwerking van de mobiele game Brave Exvius voor Nintendo Switch, pc, PlayStation 5 en Xbox Series X/S. De basis bleef behouden, maar Square Enix schrapte de dure gacha-elementen, wijzigde het verhaal en bouwde het gevechtssysteem aanzienlijk om. Daardoor kan ook wie het origineel kent opnieuw worden verrast, al leunt de game sterk op nostalgie.

Het verhaal volgt de adoptiebroers en ridders Rain en Lasswell uit het koninkrijk Grandshelt. Zij proberen te voorkomen dat de mysterieuze Sworn Six of Paladia de zes kristallen vernietigen die de wereld beschermen. Tijdens hun reis ontmoeten ze onder meer Fina, een meisje met geheugenverlies, en Lid, een airship-ontwikkelaar die in de voetsporen van Cid wil treden. Hoewel de plot begint met een vertrouwd Final Fantasy-motief, krijgen de personages uitgebreide persoonlijke verhaallijnen. Ook de achtergrond van de Sworn Six wordt geleidelijk onthuld, waardoor zij uitgroeien tot een van de interessantste mysteries van de game.

De gameplay grijpt terug naar klassieke, beurtelingse gevechten. De beurtvolgorde staat duidelijk in beeld, zodat spelers vijanden die snel aan de beurt zijn strategisch kunnen uitschakelen. Het systeem gebruikt daarnaast een variant op Final Fantasy XIII’s Stagger-mechanisme: door elementaire zwaktes uit te buiten, kunnen vijanden worden verdoofd en tijdelijk hun beurt verliezen. Dat levert bovendien extra aanvallen op, wat vooral tegen bazen belangrijk is. Elk personage heeft een eigen specialisatie, van fysieke of magische aanvallen tot het oproepen van Espers, en spelers krijgen veel vrijheid om hun team per tegenstander aan te passen.

De vroegere gachafiguren, de zogenoemde Visions, zijn eveneens terug, maar nu kunnen spelers ze op vaste locaties vinden. Na een korte vragenlijst kunnen ze aan personages worden gekoppeld, waarna ze toegang geven tot aanvallen en bonussen van bekende Final Fantasy-helden. De uitwerking daarvan blijft volgens de bespreking wat beperkt, omdat het veel ervaring kost om vooral eenvoudige vaardigheden vrij te spelen. Het Resonance-systeem zorgt voor spectaculairdere momenten: wanneer alle vijanden tegelijk worden gestaggerd, krijgen de personages extra aanvallen en kan een Vision, zoals Cloud, een speciale aanval uitvoeren. Die animaties worden echter snel repetitief en duren ondanks de mogelijkheid om ze deels over te slaan vaak te lang.

Resonance bevat verder moderne gemaksfuncties, zoals autosaves en snel reizen tussen het begin en einde van kerkers. Daardoor zijn zijmissies en het terugkeren naar steden veel minder omslachtig. Verkenning blijft lonen dankzij verborgen voorwerpen, al ontbreekt een goede zoomfunctie voor de kaart.

Visueel kiest de game voor HD-2D, een stijl die bekend is van onder meer Octopath Traveler en Dragon Quest. Resonance voegt daar gedetailleerdere personages, expressievere animaties en dynamischere camera’s aan toe, waardoor de wereld soms bijna volledig 3D lijkt. Kerkerontwerpen zijn eerder eenvoudig, maar steden ogen groot en levendig. De Engelse en Japanse stemacteurs versterken de emotionele scènes, al blijven stemmen in de zijmissies achterwege. In zijn geheel combineert Resonance klassieke Final Fantasy-nostalgie met vernieuwde systemen, maar vooral de frequente Resonance-animaties vormen een storende zwakte.