Ghost of Yotei is een cozy game
In dit artikel:
Sucker Punch’s nieuwste, Ghost of Yotei, voelt als een verrassend knuffelbare wraakfantasie: een openwereld-samurai die geweld en sereniteit naast elkaar zet. Waar voorganger Ghost of Tsushima nog de neiging had om zichzelf dramatisch op de borst te slaan, kiest Yotei voor zachte contouren en voorspelbare paden. Dat maakt het spel minder scherp, maar voor de recensent juist prettig — een ontspannende ervaring na zwaardere titels als Hollow Knight: Silksong of Hades 2.
Het verhaal volgt Atsu op het eiland Ezo, waar zij wraak zoekt op de Yotei Six. De hoofdmissies zijn duidelijk uitgestippeld: je krijgt concrete aanwijzingen waar naartoe en wat te doen, en veel zijpaden en beloningen zijn al van tevoren helder. Die voorspelbaarheid leidt niet per se tot saaiheid; eerder ontstaat er ruimte om te ademen. De open wereld is niet overvol met activiteiten, maar de leegte schept momenten van rust — baden in hotsprings, het aaien van een vos of stil zitten bij een kampvuur — die goed aansluiten bij het trage, bedachtzame ritme van het spel.
Visueel pakt Yotei het anders aan dan Tsushima. In plaats van constant postkaartwaardige vergezichten zie je vaker ruigere, soms sombere weersomstandigheden; dat draagt bij aan het gevoel van een ‘echtere’ plaats. De natuur en de relatie tussen eiland en bewoners spelen een belangrijke rol in de sfeer en thematiek. Die thematiek blijft oppervlakkig in het hoofdverhaal, maar de kleinere, verspreide verhaaltjes van Ezo’s inwoners geven emotionele nuance en maken Atsu menselijker. Gesprekken en momenten van reflectie bieden diepgang zonder de game te belasten met zware morele discussies.
Gameplay is toegankelijk en soepel: de parry voelt bevredigend en draagt veel bij aan de voldoening van gevechten. NPC’s en bondgenoten bewegen soms houterig, en echte frictie of verrassingen ontbreken vaak, maar dat hoort bij de keuze voor een milde, comfortgerichte speelervaring. De recensent verwerpt de kritiek dat Yotei beter als lineaire actiegame had gefunctioneerd; juist de open ruimte — al is die spaarzaam gevuld — maakt tijd en rust mogelijk die bij een strak lineair ontwerp verloren zouden gaan.
Kortom: Ghost of Yotei is geen scherp zwaard, maar een warme kommetje bij wraakhapjes: weinig spanningspieken en veel gemak, met menselijke momenten en natuur die de wereld geloofwaardig maken. Wie zoekt naar heftige uitdagingen of diep politiek-thema’s zal teleurgesteld zijn, maar wie verlangt naar een relaxte, stijlvolle samurai-ervaring waarin je op je eigen tempo wraak kunt koelen, vindt hier precies wat nodig is.