God of War: Sons of Sparta

In dit artikel:

God of War: Sons of Sparta plaatst je in de sandalen van een jonge Kratos en fungeert als prequel op de franchise. Het verhaal volgt Kratos en zijn broer Deimos tijdens hun Agoge-training in Sparta, verteld door een oudere Kratos aan zijn dochter Calliope. Centraal staat de verdwijning van een cadet, wat het tweetal op zoek laat gaan en de onderlinge band tussen de broers uitdiept. Het narratief is solide, al mist het naar de maatstaven van de laatste twee titels wat van diezelfde epische grandeur; er is genoeg vermaak en soms ook wat cringe.

Visueel is Sons of Sparta een opvallende breuk met voorgangers: de game gebruikt een sterk gedetailleerde retro-pixelstijl die aan Super Nintendo doet denken. Die keuze zal spelers polariseren — oudere gamers kunnen hem waarderen, jongere spelers mogelijk minder — maar de fijnmazige details (bijv. stromend water) en de passende sounddesign tillen het geheel op. Het is geen bombastische soundtrack zoals in eerdere delen, maar wel coherent en effectief bij de gekozen uitstraling.

Gameplay vormt de grootste troef: klassieke speer- en schildgevechten met lichte en zware aanvallen, upgrades en nieuwe bewegingen (zoals double jump). Als Metroidvania biedt de game veel verkenning en terugkerende gebiedsopeningen zodra je nieuwe tools vindt. Opslaan, skill-learning en wapenuitleen vinden plaats op vaste locaties. Er is veel content, inclusief talloze zijopdrachten, en ontwikkelaars voegden recent gratis content toe — waaronder een roguelike co-op-modus die je al vroeg kunt unlocken en ook solo speelt.

Negatief is de technische stabiliteit: bugs komen voor, soms met vastlopen en verlies van progressie. Desondanks is Sons of Sparta een sterke, eigenzinnige Metroidvania met een unieke visuele identiteit; geschikt voor spelers die van verkenning en een andere take op God of War houden, maar mogelijk minder voor wie alleen de cinematic, moderne stijl waardeert.