Godzilla Minus Zero review - Bijt niet, maar kauwt

In dit artikel:

Godzilla Minus Zero is het directe vervolg op Godzilla Minus One (2023), opnieuw geregisseerd door Takashi Yamazaki. Het verhaal speelt zich twee jaar na de vorige Godzilla-aanvallen af, in een Japan dat nog probeert op te krabbelen na de Tweede Wereldoorlog en de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki. Voormalig kamikazepiloot Kōichi Shikishima woont met zijn vrouw Noriko en hun geadopteerde dochter Akiko in een klein huis. Hun rust wordt verstoord door Ghidorah, een vuurspuwend, draakachtig kaiju dat Japanse dorpen aanvalt. Ook Godzilla keert terug. Terwijl het Amerikaanse leger hulp aanbiedt, blijkt het volgens de film een verborgen agenda te hebben. Die Japanse invalshoek zorgt voor een verfrissende afwijking van veel Hollywoodblockbusters.

De film benadrukt opnieuw Godzilla als metafoor voor de verwoesting door kernwapens. Volgens de review wordt die symboliek echter te nadrukkelijk uitgelegd, waardoor weinig ruimte overblijft voor eigen interpretatie. Ook de emotionele verhaallijn rond het gezin leunt zwaar op herhaalde motieven, zoals Akiko’s wachten op de glijbaan en haar afscheidsleus. Daardoor slaat de bedoelde ontroering geregeld om in zoetsappigheid.

Op technisch vlak overtuigt het vervolg wel. Dankzij een groter budget zijn de visuele effecten indrukwekkend en kunnen ze volgens de review wedijveren met die van Hollywoodfilms van meer dan honderd miljoen dollar. De lange, spectaculaire actiescènes waarin Godzilla en Ghidorah worden bestreden, vormen de grootste kracht. Wie de geforceerde sentimentaliteit kan negeren, krijgt een explosieve blockbuster voorgeschoteld.