I Hate This Place

In dit artikel:

I Hate This Place is een isometrische survival-horrorgame, geïnspireerd op de gelijknamige stripreeks van Kyle Starks en Artyom Topilin. De speler navigeert een vervloekt landschap met ondergrondse laboratoria vol mislukte experimenten; overdag verzamel je materialen en ’s nachts komen angstaanjagende wezens tevoorschijn die jacht op je maken. Na de eerste kerker ontsluit zich een relatief kleine open wereld waar je ook eenvoudige basisbouw kunt doen, zoals een waterpomp, en waar later save-pointcomputers verschijnen (het eerste save-moment laat lang op zich wachten).

Gameplay draait om resource management, stealth en crafting. Je begint met een knuppel en kunt later bij workbenches pistool, shotgun en munitie maken. Er is een inventaris met beperkte slots, health-, stamina- en een voedselmeter; eten vult middelen aan. Missies zijn grotendeels lineair: van A naar B en een interactie uitvoeren. De dag-nachtcyclus is bepalend: vijanden zijn dag en nacht aanwezig, maar worden ‘s nachts sterker, waardoor soms wachten op zonsopgang noodzakelijk is.

De stealthmechanieken zijn belangrijk: vijanden reageren op geluid, en geluid kan gebruikt worden om ze te misleiden. Rechtstreeks agressief aanvallen is vaak risicovol en leidt snel tot de dood. Sommige interacties, zoals het richten met de rechterstick en het gooien van molotovs, voelen echter log en traag aan; ook het wisselen van uitrusting via de D-pad wordt als omslachtig ervaren. Die bediening en de stroperige actie verzachten de spanning niet, maar vergroten eerder de frustratie.

Visueel combineert de game een kleurrijke, cartoonachtige presentatie met ruwe details en onscherpe textures. Spraak- en geluidballonnen zijn een speels element, maar NPC’s voelen emotioneel afstandelijk en de spelwereld maakt weinig indruk. Quests en omgevingen blijken weinig gevarieerd, waardoor de algehele ervaring wat middelmatig aanvoelt.

Conclusie: het concept — een zenuwslopende top-down stealth-survival in een nachtmerrieachtige setting — werkt op papier goed en weet spanning te creëren. De uitvoering laat echter te wensen over door onhandige besturing, trage combat en beperkte visuele finesse. I Hate This Place zal het meest aanspreken bij doorgewinterde spelers die bereid zijn technische en designtekortkomingen voor lief te nemen in ruil voor een intense, kortere (circa acht uur) stealthervaring.