Interview met David Mack; de grote man achter Kabuki, Echo en Marvel-gerelateerde content
In dit artikel:
David M. Mack staat bekend als een zeldzaam veelzijdige kunstenaar: van zijn eigen serie Kabuki tot werk voor Marvel (onder andere Daredevil) en het bedenken van het personage Echo, plus visueel werk zoals de titelcredits van Marvels Winter Soldier-film. Zijn verfijnde waterverfschilderijen hangen in galerijen en wisselen regelmatig van eigenaar. Tijdens Comic-Con in Napels sprak IGN Benelux met hem over zijn loopbaan, het succes van Echo op tv en de erkenning van zijn werk in onderwijsinstellingen.
Mack bezocht Napels voor het eerst en was onder de indruk van de energie en warmte van het publiek. Hij vindt het bijzonder dat zijn boeken nu op scholen en universiteiten worden bestudeerd; dat had hij tijdens zijn studie zelf graag gewild en hij ziet het als een manier om jongeren toegang te geven tot het soort lessen die hij zelf gemist heeft.
Zijn connectie met Marvel ontstond dankzij Kabuki. Mack ontmoette Joe Quesada halverwege jaren 90 op een beurs en gaf hem een exemplaar van Kabuki. Toen Quesada later bij Marvel zat, vroeg hij Mack in 1997 om te schrijven voor Daredevil binnen de Marvel Knights-lijn; het verhaal schreef hij in 1998 en het verscheen in 1999. Voor die run werd Mack ook gevraagd een nieuw personage te creëren: Echo. Dat personage heeft nu opnieuw veel aandacht gekregen doordat de Disney+-serie Echo een groot kijkersaandeel behaalde — volgens Mack trok de show meer dan elf procent van alle kijkers in 2024 — en hij complimenteert actrice Alaqua Cox voor haar vertolking. Veel scènes en dialogen uit Hawkeye kwamen vrijwel woordelijk uit zijn strips, iets wat hij waardeert.
Mack besprak ook de IKON-lijn die hij samen met Brian Michael Bendis opzette. Na gezamenlijke jaren bij verschillende uitgevers en een periode bij Image, bood Marvel hen de mogelijkheid hun zelfstandige, indie-achtige titels onder één label voort te zetten, waardoor Kabuki en Powers een plek kregen binnen Marvels samenstelling maar met behoud van creatieve vrijheid.
Over Kabuki zelf legt Mack uit waarom het werk aanvankelijk grotendeels in zwart-wit is: dat esthetische middel helpt tijdsperiodes en sfeer te scheiden, zoals in enkele invloedrijke films waar zwart-wit met doelbewuste dramaturgie wordt gebruikt. Naarmate het verhaal vordert introduceert hij kleur op narratieve momenten waarvoor zijn “gereedschapskist” dat vereist.
Tot slot deelt hij een praktisch advies voor beginnende makers: begin met doen. Zijn korte richtlijn — “Maak het gewoon” — vertaalt hij concreet: beperk jezelf tot twee- of vierpagina-verhalen. Die beperkte ruimte dwingt je tot focus en dwingt je alleen het wezenlijke van je verhaal te vertellen.
Kortom: Mack blijft grenzen opzoeken tussen beeldende kunst en stripverhalen, behoudt creatieve controle en ziet met voldoening hoe zijn werk zowel commercieel succes als academische aandacht krijgt.