John Carpenter's Toxic Commando review

In dit artikel:

Saber Interactive’s John Carpenter’s Toxic Commando is een op samenwerking gerichte co-op shooter die je meteen in de chaos smijt: je krijgt snel een wapen en moet met maximaal vier spelers hordes vijanden overleven. De game put duidelijk uit klassiekers als Left 4 Dead, maar begrijpt vooral waarom die formule werkte: dit is in de eerste plaats een multiplayerervaring waar teamplay centraal staat; solo voelt het daarna pas als bijzaak.

De naam John Carpenter is niet louter marketing: de sfeer ademt horror en pulpcinema, met een verhaal over een misgelopen experiment en een losgebroken “Sludge God” dat vooral de toon zet voor de actie. Technisch levert Saber wederom degelijke hordegameplay — wie World War Z kent herkent de aanpak — en de gunplay voelt strak; kleine mechanieken zoals kunnen blijven richten tijdens herladen helpen wanneer het scherm volloopt.

Toxic Commando onderscheidt zich door grote, open maps en inzetbare voertuigen (van snelle auto’s tot support-voertuigen) die slim gebruikt en onderhouden moeten worden; ze zijn geen automatische oplossing. Er zijn vier klassen met heldere teamrollen, en wapens kunnen worden geüpgraded, al zijn sommige upgrades duur. Een opvallend spelelement is de “sludge” die het terrein verandert en spelers dwingt keuzes te maken: recht doorheen sprinten of omwegen zoeken — in hectische momenten bepalend voor overleving.

De AI-bots vervangen menselijke spelers slecht: ze denken niet vooruit, reageren traag en missen echte samenwerking, waardoor solo spelen vaak neerkomt op schadebeperking. Conclusie: als je met vrienden speelt is dit een aanrader voor wie van chaotische, coöperatieve overlevingsactie houdt; solo verlies je veel van wat de game uniek en leuk maakt.