Lijsttijd: Zes videogames die mij enorm teleurgesteld hebben

In dit artikel:

Ik bespreek een reeks games die mij teleurstelden, telkens met waarom mijn hoge verwachtingen niet werden waargemaakt.

- Ride to Hell (PS3): gekocht op launch day bij een lokale spellenboer, aangetrokken door motors en leren jassen. De uitvoering viel zwaar tegen: houterige besturing, knullige gevechten en ongemakkelijke seksscènes met volledig aangeklede personages maakten het een slechte ervaring ondanks de coole verpakking.

- New Pokémon Snap: als fan van het origineel had ik veel nostalgische hoop. Hoewel het geen slechte game is, voelde het sequel opgeblazen: te veel vulling om de speelduur te rekken, waardoor de oorspronkelijke verwondering verdween en verveling binnensloop.

- Backfirewall_: op gamescom wekte het concept — door een smartphone racen langs fysiek vormgegeven digitale processen — meteen nieuwsgierigheid. Maar de demo van vijftien minuten was representatief: het spel hield die frisse humor en gameplay alleen in het begin vast; daarna werd het hol en bleef het bij de eerste vondst steken.

- Kingdom Hearts 3: na dertien jaar wachten en een wirwar aan spin-offs lukte het Square Enix grotendeels om Xehanorts verhaallijnen te verbinden. Toch voelde KH3 meer als een eenvoudige voortzetting dan als het epische slotstuk dat de hype had moeten rechtvaardigen.

- PRIMAL HEARTS 2: als aanbeveling voor wie het eroge-genre wil proberen had ik veel waardering voor het origineel. Deel twee kopieert dat succes echter te letterlijk: personages, protagonist en verhaallijnen lijken teveel op het eerste deel, waardoor het vergeleken wordt en zelden wint.

- Forspoken: een van de redenen dat ik een PS5 aanschafte vanwege de magische parkourtrailer. In de praktijk werkte de spectaculaire moves niet goed door een onhandige camera; daardoor voelde veel van de actie ongemakkelijk in plaats van indrukwekkend.

Samenvattend: in al deze titels zat een aantrekkelijk uitgangspunt—nostalgie, inventieve ideeën of prima trailers—maar vaak faalde de uitvoering: slechte besturing, verkeerde pacing, repetitie of camera- en ontwerpproblemen ondermijnden de beloften. Het is een herinnering dat goede concepten nog geen goede games garanderen.