Masters of the Universe

In dit artikel:

In 2026 is er na decennia stilte opnieuw een liveactionfilm van Masters of the Universe verschenen, mede mogelijk gemaakt doordat Mattel na het financiële succes van Barbie (2023) weer durfde te investeren. Waar de eerste biosfilm uit 1987 commercieel en kritisch faalde en de franchise lange tijd in de ontwikkelingshel bleef hangen, brengt regisseur Travis Knight nu een 141 minuten durende reboot die vooral op Eternia speelt.

Het verhaal start met prins Adam die door zijn moeder naar de Aarde wordt gestuurd met het Sword of Power, dat hij onderweg verliest. Vijftien jaar later vindt hij het zwaard in een merchandisewinkel, maar Skeletor ontdekt zijn verblijfplaats en zendt Beast-Man om het terug te halen. Knight maakt anders dan de 1987-film de bewuste keuze om slechts een half uur op Aarde te laten plaatsvinden; de overige 111 minuten spelen zich op Eternia af, wat het filmische universum duidelijk ten goede komt.

De film omarmt de over-the-top-esthetiek van de jaren tachtig en balanceert actie en humor; die toon werkt goed zolang de plot zich op Eternia afspeelt—de aardse scènes voelen soms misplaatst. Casting is sterk: Nicholas Galitzine als prins Adam/He-Man en Jared Leto als een zowel komische als meedogenloze Skeletor krijgen de meeste indruk, met steun van Idris Elba (Man-At-Arms), Camila Mendes (Teela) en Alison Brie (Evil-Lyn). Enkele klassieke figuranten zoals Fisto, Ram-Man en Spikor krijgen echter te weinig schermtijd.

Visueel is de film overtuigend met fraaie effects, al zijn Beast-Man en Battle Cat soms duidelijk CGI. De soundtrack, inclusief Queen-invloeden, versterkt de 80s-sfeer en tilt de actiescènes. Ondanks kleine tekortkomingen blijft Masters of the Universe een geslaagde, nostalgische herstart die zowel fans van het origineel als nieuw publiek voldoende kijkplezier biedt. Een bezoek aan de bioscoop is de moeite waard.