Mixtape is misschien wel de meest verdeelde game van het jaar
In dit artikel:
Mixtape heeft de afgelopen weken online voor furore gezorgd omdat recensenten en het publiek lijnrecht tegenover elkaar lijken te staan. Terwijl meerdere media en beoordelaars de game hoog inschalen — onder meer een lovende review van Skill Up — barstte op sociale media juist een storm los van afkeurende reacties. Die kloof is het duidelijkst onder reviews en video’s waar duizenden gebruikers vragen waarom zulke hoge scores worden uitgedeeld aan iets dat veel spelers geen volwaardige game noemen.
De kritiek spitst zich toe op een paar terugkerende punten. Mixtape is erg kort: doorlopen kost zo’n twee tot drie uur en motivaties om terug te keren zijn beperkt, zeker gezien de prijs rond de 17–19 euro. Een viraal gegaan fragment waarin de speler door een on-rails-segment rijdt met weinig interactie voedde de indruk dat de titel vooral draait om stijl, muziek en presentatie, en minder om traditionele gameplay. Grote creators bestempelden het vaak als een “interactieve film” en vroegen zich af waarom het geen animatieserie had mogen zijn.
Tegelijkertijd illustreert Mixtape een breder debat in de industrie: wat verwachten spelers van een game? Moet gameplay altijd voorop staan, of volstaat een sterke sfeer en emotionele ervaring? De discussie kreeg extra pit toen sommige recensies de game uiterst hoog waardeerden — OpenCritic plaatste Mixtape tijdelijk bovenaan — maar op Metacritic blijken andere titels hoger te scoren, dus claims over het beste spel van het jaar zijn te nuanceren.
De data geeft ook nuancering: gebruikers die de game daadwerkelijk speelden waarderen hem vaak wél; Steam-beoordelingen blijven rond de 90% positief. Tegelijk zijn de actieve spelersaantallen bescheiden — een piek van circa 2.200 gelijktijdige spelers op Steam — al telt de aanwezigheid op Xbox Game Pass mee en kan dat het werkelijke bereik vergroten. Op Twitch haalde Mixtape ongeveer 20.000 kijkers; streams lopen echter tegen copyrightbeperkingen vanwege de gelicenseerde soundtrack aan, waardoor de game minder aantrekkelijk is om live te tonen. Bovendien voelt de ervaring minder geschikt voor lang kijken op stream dan voor persoonlijk spelen.
De maker koos bewust voor een compacte, nostalgische opzet, geïnspireerd op mixtapes uit de jaren ’90, met focus op sfeer en muziek in plaats van uitgebreide mechanics of open wereld. Voor sommigen is dat precies wat werkt; anderen missen voldoende “game” om hoge scores te rechtvaardigen. Of de kritiek terecht is, blijft subjectief — wie korte, verhalende ervaringen zonder nadruk op gameplay al niet waardeert, zal waarschijnlijk ook aan Mixtape weinig plezier beleven.