Moros Protocol

In dit artikel:

Moros Protocol is een roguelike first-person shooter waarin de speler aan boord van het verlaten oorlogsschip Orpheus ontwaakt. Het schip zweeft ergens in de ruimte en wordt overspoeld door monsters. De game combineert de snelle actie van klassieke shooters als DOOM en Wolfenstein met neonverlichting, sciencefiction en horrorelementen.

De roguelike-opzet is opvallend genoeg onderdeel van het verhaal. Het hoofdpersonage beseft dat hij na iedere dood opnieuw begint, waardoor dialogen en gedachten tijdens volgende pogingen veranderen. Dat maakt de herstarts betekenisvoller en houdt de nieuwsgierigheid naar het mysterie van de Orpheus aanvankelijk goed vast. De retrostijl met low-poly modellen, pixelachtige textures en moderne lichteffecten ziet er sfeervol uit. Ook de besturing werkt prettig: rennen, springen, sprinten en dashen verlopen soepel en de gevechten hebben een hoog tempo. Alleen de standaardsnelheid van de camera ligt wat laag.

Elke run begint met een katana, terwijl de twee andere wapenplaatsen tijdens het verkennen gevuld worden met onder meer geweren en energiewapens. Wapens, upgrades en andere voorwerpen worden willekeurig gevonden, waardoor de speler zijn speelstijl steeds moet aanpassen. De eerste pogingen voelen daardoor afwisselend. De procedureel samengestelde levels, verschillende vijanden, speciale uitdagingen en eindbazen zorgen bovendien voor voldoende actie en progressie.

Na verloop van tijd worden de zwakke kanten duidelijker. De uitkomst van een run hangt volgens de beoordeling te sterk af van geluk: goede wapens en upgrades zijn soms noodzakelijk om verder te komen, terwijl vaardigheid slechts gedeeltelijk kan compenseren voor slechte vondsten. Gezondheid is schaars en zelfs eenvoudige vijanden kunnen veel schade aanrichten, waardoor een vroege fout een hele run kan ondermijnen. Een nederlaag voelt daardoor niet altijd als het gevolg van slecht spelen.

Ook de procedurele omgevingen verliezen na meerdere pogingen hun aantrekkingskracht. De volgorde verandert, maar kamers en gangen bestaan uit herkenbare bouwstenen en zijn meestal klein. De sterke sfeer, het intrigerende verhaal en de verzorgde actie doen de speler daardoor verlangen naar een traditionele campagne met ontworpen levels en een duidelijke route door het schip.

Moros Protocol is technisch en visueel geslaagd, maar voegt weinig eigens toe aan bekende roguelike-formules. De game biedt een uitstekende basis en leuke gevechten, maar de grind, de grote rol van toeval en de herhaling zorgen ervoor dat de belangstelling sneller afneemt dan gehoopt. Vooral het idee dat dit een lineaire shooter had kunnen zijn, blijft als gemiste kans hangen.