Motorslice review - Rage Against the Machine
In dit artikel:
Motorslice is een indie actie-avontuur voor PlayStation 5 waarin je als Slicer "P" door reusachtige, vervallen Megastructures trekt om uit de hand gelopen machines te vernietigen — en dat met een kettingzaag. Het verhaal plaatst P in een postapocalyptische wereld waar autonoom geworden machines rivieren vol beton storten en het op de mensheid hebben gemunt; jouw opdracht is: alle machines uitschakelen. De doorlopen campagne duurt grofweg elf uur verdeeld over een tiental hoofdstukken.
Gameplay draait om intense traversal en klimmen — denk Prince of Persia-achtige freerunning met wallruns, slingeren en klauteren door verschillende omgevingen zoals kanalen, bouwputten en zandwatervallen. Veel plezier komt vooral uit de baasgevechten: grote Alpha-machines (gigantische kranen, graafmachines, helikopters) moet je beklimmen en op slimme wijze openleggen voordat je ze met de kettingzaag kunt beschadigen, een aanpak die doet denken aan Shadow of the Colossus en vaak zorgt voor voldoening wanneer puzzels en beweging samenkomen.
Je hebt hulp van Orbie, een bolvormige droid die fungeert als camera en metgezel. Curieus is dat je gamertag aan Orbie gekoppeld wordt en je de camera actief bestuurt; veel spelers zullen aanraden de standaard achtervolgcamera uit te zetten in de instellingen vanwege het heen en weer zwaaien. De visuele stijl is minimalistisch maar effectief; de wereld is eenvoudig opgezet maar boeiend genoeg om te verkennen.
Waar Motorslice minder overtuigt is in de kleinschalige gevechten en enkele mechanische keuzes. Vijanden als schietende droids en kleine graafmachines bijten hard: P is doorgaans fragiel en sterft vaak na één treffer. Hoewel respawns kort zijn en checkpointing redelijk werkt, zijn schieten en close-combat repetitief en frustrerend. Daarnaast introduceert de game later een ‘swap’-mechaniek voor de kettingzaag (wisselen tussen horizontaal en verticaal slicen) die in praktijk onbetrouwbaar en foutgevoelig blijkt, wat met name bij valstrikken voor veel irritatie zorgt. Ook zijn er verzamelbare orbs die je moet dispatchen, maar de motivatie achter deze missie-objecten wordt niet duidelijk uitgelegd.
Een opvallend en problematisch element is de relatie tussen P en Orbie: dialogen en interacties bevatten regelmatig suggestieve, vaak seksuele ondertonen (flirterige opties, intieme verwijzingen, zelfs kietel-interacties). Dat voelt vreemd en soms ongemakkelijk binnen de rest van het spel, en het is onduidelijk of dit satire of misplaatste humor beoogt.
Kortom: Motorslice levert sterke momenten dankzij inventieve traversal en grootschalige baasgevechten, een aantrekkelijk minimalistische presentatie en een unieke setting. Technische onvolkomenheden in gevechtsmechanica, een haperende swap-functie en de twijfelachtige toon in de relatie tussen hoofdpersoon en droid temperen de ervaring. Fans van platformen en colossus-achtige confrontaties zullen er zeker plezier aan beleven; wie voornamelijk solide combat en consistente mechanica zoekt, kan vaker tegen frustratie aanlopen.