Mouse: P.I. For Hire
In dit artikel:
Fumi Games levert een zwart-witte boomer shooter met een detective-noir sausje en duidelijke knipogen naar stomme films. Je speelt Jack Pepper, een ex-soldaat en voormalig agent die nu als privédetective werkt. Wanneer journaliste Wanda hem belt over de mysterieuze verdwijning van een goochelaar — die later blijkt een oude bekende van Jack — ontpopt die zaak zich snel tot een veel groter complot. Het verhaal zit vol overdrijvingen, droge innerlijke monologen en een flinke hoeveelheid kaas-gerelateerde grappen die de toon van klassieke noir versterken.
Gameplay-wise is MOUSE een traditionele boomer shooter: veel beweging, levels vol munitie en health packs, en verkennen is essentieel omdat aanwijzingen en geheimen zich verstopt houden. Dat werkt verrassend goed met het detective-thema: het genre liet spelers van meet af aan zoeken naar verborgen deuren en routes, dus speuren door omgevingen past organisch in zowel actie- als onderzoeksaspecten van de game.
Het schieten zelf is plezierig en arcadelastig — de wapens voelen los van realisme en draaien om pure fun. Je krijgt klassieke opties zoals Tommy Gun, shotgun en pistool, maar ook exotischer vuurwerk zoals een minikanon, een geluidsgeweer en een wapen dat zuur schiet. Een opvallend designkeerpunt is het upgrade-systeem: versterkte versies voelen zóveel beter dan nieuwe wapens dat je vaak bij drie favorieten blijft hangen in plaats van voortdurend te wisselen. Dat wisselen verloopt bovendien niet altijd soepel; puzzels kunnen onverwacht je huidige wapen veranderen en het weapon wheel reageert soms traag of foutief.
De vijanden vormen een zwakkere schakel. AI-gedrag is inconsistent: tegenstanders lopen soms vast in gedrag en negeren spelers die hogerop komen, waardoor sommige gevechten en baasgevechten onbedoeld eenvoudig worden. Visueel zijn er veel verschillende vijandmodellen, maar mechanisch gezien zijn er weinig varianten — veel tegenstanders gebruiken in wezen dezelfde aanvalstypes — wat tot eentonigheid leidt, zeker in de tweede helft van het avontuur dat gemakkelijk tien uur of langer duurt als je alles onderzoekt.
Waar Fumi Games wél uitblinkt, is in de presentatie. De game combineert een 3D-wereld met belangrijke 2D-elementen en karakters in een bijna-eeuwoude tekenfilmstijl (denk in de richting van Bendy). Kleine speelse details — een uitgeput hartje in de HP-balk, kogels met gezichtjes — geven de ervaring charme en humor. De verhalende personages blijven boeien, wat helpt het tempo van de te lange duur deels te verantwoorden en ook het prijskaartje redelijk doet aanvoelen.
Kortom: MOUSE is geen foutloze shooter, maar het is een charmante, toegankelijke instap in het boomer-shootergenre met sterke artistieke keuzes en verslavende schietmechanieken. Wie zoekt naar variatie in vijanden en vlekkeloze wapentechniek zal punten van kritiek hebben, maar liefhebbers van stijl en old-school actie vinden hier veel plezier.