My Hero Academia: All's Justice Review

In dit artikel:

My Hero Academia: All’s Justice brengt het slot van de populaire anime naar een gamevorm en zet direct in op de finale van seizoen acht, met een explosieve opening tussen Izuku Midoriya en Tomura Shigaraki. De presentatie is groots en dramatisch; na een korte recap betreed je een AI-gegenereerde trainingswereld die als interactieve hub fungeert en het hoofdmenu verandert in een sfeervolle omgeving.

Het spel biedt meerdere modi, waarbij de Team-Up Missions er met afstand uitspringen: je speelt samen met verschillende helden, voltooit hoofd- en zijmissies en ontgrendelt extra content — genoeg materiaal voor tientallen uren. Tegelijk blijven sidequests na verloop van tijd te repetitief, wat de herspeelwaarde iets aantast. Story mode laat de serie opnieuw beleven en doet dat trouw aan het bronmateriaal.

Als 3D-arena fighter telt de kast meer dan 50 speelbare personages, elk met eigen specials; basismechanieken zijn aanvallen, blokkeren, guard breakers, specials en Rising Techniques. Er is een vereenvoudigde besturing voor nieuwkomers die combo’s automatiseert, terwijl ervaren spelers volledig handmatig kunnen finetunen. Het vechtsysteem voelt over het algemeen soepel en tactisch door het steen-papier-schaar-principe, maar kan in hectische situaties onoverzichtelijk worden en soms frustreren door ongebalanceerde tegenwerkingen.

Visueel scoort het spel hoog: cel-shading, felle kleuren en filmische effecten vangen de anime-look uitstekend. Ook audio en soundtrack doen hun werk goed; de aanwezigheid van zowel de originele Japanse als Engelse voicecasts versterkt de authenticiteit en is een flinke plus voor fans. Conclusie: een liefdevolle, vooral voor fans gemaakte adaptatie die sfeer en personages weet te vangen, met kleinere tekortkomingen in missievariatie en balans.