Pegs of Hell

In dit artikel:

Pegs of Hell geeft het roguelike-genre een pachinko-draai. In een door de duivel gerund casino moet de speler per ronde een vastgesteld bedrag verdienen door ballen langs een speelveld vol pinnen te laten stuiteren. Elke geraakte pin levert geld op, terwijl speciale pinnen onder meer multipliers verhogen, ballen aantrekken, terugkaatsen of splitsen.

De speler bouwt het speelveld tijdens een run zelf op. Na succesvolle rondes zijn kaarten beschikbaar om nieuwe pinnen te plaatsen, bestaande exemplaren te verbeteren en extra effecten toe te voegen. Met twintig soorten pinnen en 95 upgradepaden ontstaan veel combinaties, waarbij de positie van een pin grote gevolgen kan hebben. Ook de zestien Arcana-kaarten zijn belangrijk. Hun bonussen worden van links naar rechts geactiveerd, waardoor de volgorde van kaarten het resultaat sterk beïnvloedt. Kaarten kunnen bovendien worden opgeofferd voor permanente verbeteringen.

Voor iedere worp toont de game een voorspeld traject, zodat spelers gericht kunnen mikken. Dat maakt het zoeken naar een ideale route strategisch en bevredigend, maar de besturing is erg gevoelig. Een minimale afwijking kan een totaal andere uitkomst geven en eerder gevonden worpen zijn lastig exact te herhalen. Daardoor voelt het resultaat soms willekeuriger dan de onderliggende physics zouden doen vermoeden.

Naast de klassieke modus bevat Pegs of Hell een verhaalmodus waarin spelers door verschillende hellen afdalen en eindbazen bestrijden. Daar draait het om het raken van specifieke pinnen en moeten spelers ook rekening houden met tegenaanvallen op hun bord. Verder zijn er onder meer varianten met willekeurige pinnen, een economische spelmodus, tijduitdagingen, losse baasgevechten en een dagelijkse wereldwijde uitdaging. Met honderd speelborden, veel vrij te spelen content en oplopende moeilijkheid biedt de game ruime variatie.

De stevige rock-soundtrack past goed bij het duivelse casinothema, maar de visuele afwerking blijft achter. Sommige monsters en kaarten zien er verzorgd uit, terwijl speelvelden, effecten, menu’s en vooral de tussenfilmpjes nog onaf aanvoelen. Die tekortkomingen raken echter nauwelijks de kern van de gameplay.

Pegs of Hell blijkt daardoor een verslavende en strategisch verrassend diepe roguelike. De combinatie van geluk, nauwkeurig mikken, bordbouw en kaartsynergie werkt sterk en kan spelers gemakkelijk uren bezighouden. Met verdere verbeteringen aan de presentatie heeft de game volgens de beoordeling de potentie om een echte aanrader te worden.