Planet of Lana II: Children of the Leaf

In dit artikel:

Na de gebeurtenissen van het eerste deel speelt Planet of Lana II zich af op Novo, waar indringers met enorme machines het landschap kapotmaken en radioactieve vervuiling achterlaten. Dat treft Lana persoonlijk: een vriendin (mogelijk haar jongere zusje) raakt door de straling ziek. Onder leiding van Rakuen — de wijze uit het originele spel — gaat Lana, met het kleine wezen Mui aan haar zijde, op reis om ingrediënten voor een geneesmiddel te verzamelen.

Het vervolg breekt met een belangrijk kritiekpunt van deel één: eentonigheid. De wereld biedt nu uiteenlopende omgevingen en tegenstanders — in donkere grotten loeren lichtschuwe vleeseters, het regenwoud herbergt reusachtige insecten en de indringers introduceren ook mechanische vijanden — waardoor de puzzels en situaties meer variatie krijgen. Het spel is vooral verhalend; platform- en puzzelsegmenten worden ingezet om de interactie te ondersteunen, maar het is geen traditionele puzzle-platformer zoals Limbo. De sfeer en vertelstijl doen eerder denken aan titels als Rain of Forgotten Anne.

De communicatie gebeurt in een fictieve taal, maar het vervolg bevat flitsen uit het verleden en zelfs voice-over in de openingsscènes, waardoor de aansluiting op deel één duidelijker is en minder interpretatie vereist. Tegelijkertijd laten latere flashbacks ruimte voor eigen invulling, wat nieuwsgierigheid naar een mogelijk derde deel bevordert.

Eindoordeel: technisch degelijk en aantrekkelijker dan de voorganger dankzij minder opvulling en meer afwisseling, maar het mist memorabele hoogtepunten of een echte X‑factor. Planet of Lana II is prima speelbaar en sfeervol, maar blijft uiteindelijk te onopvallend om boven een ruime voldoende uit te stijgen.