Resident Evil Requiem
In dit artikel:
CAPCOM heeft de hype rondom Resident Evil Requiem de afgelopen maanden flink opgebouwd met talloze onthullingen. Daardoor was er voor de release al veel bekend — wat enerzijds teleurstellend kan zijn voor wie graag onaangekondigde verrassingen ervaart.
De game begint met FBI-agent Grace, die wordt teruggestuurd naar een hotel om een plaats delict te onderzoeken — hetzelfde hotel waarin haar moeder ooit voor haar ogen werd vermoord. Ondanks haar trauma gaat ze op onderzoek uit; dat levert meteen een claustrofobische, sfeervolle intro op die grafisch indrukwekkend is. Grace is emotioneel gelaagd en staat centraal in de engere, meer verkennende onderdelen van de game. Haar gameplay is typisch survival-horror: veel verkennen, puzzels oplossen, en zuinig omgaan met beperkte munitie. Daardoor voelt ze vaak machteloos; vijanden zijn hardnekkig en het doden van monsters is niet altijd definitief, wat spanning en voorzichtigheid afdwingt. Een minpuntje is dat haar spreekstijl haperend overkomt, waardoor ze soms minder vastberaden lijkt dan haar acties suggereren.
Parallel aan Grace speel je als Leon, een bekende protagonist uit eerdere Resident Evil-delen. Hij is ouder, getekend door eerdere infecties, maar blijft de actie-held met donkerdere humor. Leons segmenten zijn actiegerichter en de combat voelt verrassend vloeiend voor de serie: schieten, trappen en finishers met bijl of kettingzaag creëren bevredigende, vaak spectaculaire confrontaties. Er zitten memorabele, soms klungelige momenten in (bijvoorbeeld een zombie die onhandig met een kettingzaag zwaait), maar ook grafische schoonheidsfoutjes: sommige eindbazen, zoals een grote spin, bewegen op onnatuurlijke wijze waardoor de illusie soms hapert.
De wisselwerking tussen Grace en Leon is goed uitgewerkt: je speelt telkens een hoofdstuk met de één waarna de ander dezelfde locatie betreedt en de eerder achtergebleven bedreigingen aanpakt. Dit ontwerp zorgt voor een dynamisch tempo en hergebruik van omgevingen zonder verveling. Spelers kunnen per personage kiezen tussen first- en third-person; de reviewer raadt aan Grace in first-person en Leon in third-person te spelen voor de beste ervaring, hoewel beide manieren mogelijk zijn.
Technisch en visueel is Requiem een hoogvlieger: buitengewoon gedetailleerde omgevingen en sterke optimalisatie. Ray tracing tilt vooral de donkere, met zaklampen verlichte delen naar een hoger niveau. Qua speelduur was de eerste doorloop ongeveer vijftien uur (HowLongToBeat schat ongeveer elf uur; een tweede run moet flink sneller kunnen).
Conclusie: CAPCOM heeft geleverd: een visueel fraaie, goed opgebouwde Resident Evil die zowel fans als horrorliefhebbers zal aanspreken. De game kan flink eng zijn en bevat enkele kleinigheden die beter hadden gekund, maar overall biedt Requiem een sterke mix van horror, puzzelwerk en actie. Wie gevoelig is voor griezelige scènes doet er goed aan vooraf te overwegen of dit iets voor hem of haar is.