Resident Evil Requiem Review
In dit artikel:
Resident Evil: Requiem slaat een middenweg tussen de twee recente lijnen van de franchise: het duistere, claustrofobische survivalhorror van Resident Evil 7 en de actievere inslag van Resident Evil: Village. In dit negende hoofddeel spelen twee contrastvolle protagonisten: de nieuwkomer Grace Ashcroft, een FBI-agent met een persoonlijke link naar personages uit de spin-off Resident Evil: Outbreak, en de vaste favoriet Leon S. Kennedy. Samen onderzoeken ze vreemde sterfgevallen en verdwijnenissen en trekken ze van landhuizen en ondergrondse riolen tot de ruïnes van Raccoon City.
Het spel wisselt organisch tussen twee totaal verschillende speelstijlen. Grace beleeft klassieke survivalhorror: beperkte inventaris en schaarse middelen, veel sluipen, puzzels en constante dreiging — versterkt door een uitstekend audiodesign dat haar angstige ademhaling en schrikeffecten voelbaar maakt. Ze kan wel crafting inzetten (onder meer een zeldzame Hemolytic Injector als insta-kill), maar blijft fragiel en afhankelijk van sluwheid en observatie. De openingssectie doet sterk denken aan de sfeer van het oorspronkelijke Spencer Mansion.
Leon biedt het tegenwicht: een bijna onstuitbare actieheld met pistool, shotgun, hakbijl en later zwaardere wapens en upgrades. Vuurwapens hebben impact, wapens zijn modificeerbaar voor meer schade, snelheid en magazijncapaciteit, en melee-opties zoals de hakbijl leveren spectaculaire finishers die ook kogelbesparing mogelijk maken. De game schuwt uitdagende gevechten niet; op standaardmoeilijkheid waren sommige confrontaties behoorlijk pittig.
Structuur en pacing wisselen slim: je kruipt behoedzaam door donkere gangen met Grace en keert vervolgens terug om dezelfde ruimtes als Leon te bevochten — dat geeft een bevredigend gevoel van progressie en macht. Exploratie loont: sleutelitems, codes en verborgen documenten belonen oplettendheid. Grafisch oogt Requiem fraai en bloederig, met indrukwekkende setpieces en baasgevechten; op PlayStation 5 Pro liep de reviewer geen framerateproblemen tegen, al viel het model van Grace in de regen soms licht onnatuurlijk op. Er is geen aparte performance- of qualitymodus; wat je krijgt draait op één instelling.
Technisch en ergonomisch zijn er pluspunten: slimme toepassing van de DualSense-haptics en speaker (regen- en radio-effecten) en de mogelijkheid om zowel in first- als third-person te spelen. Standaard speelt Grace in first person en Leon in third person, maar je kunt perspectief per personage via het menu aanpassen.
Het verhaal is overzichtelijk en grijpt op passende momenten terug naar nostalgische elementen, en de campagne duurt ruwweg veertien uur. Conclusie van de reviewer: Resident Evil: Requiem neemt de beste eigenschappen van beide voorgangers en levert een gebalanceerde, vaak intense ervaring die zowel fans van survival als van actie tevreden zal stellen.