Review: Call of Duty: Modern Warfare 4 - een waardige afsluiter!

In dit artikel:

Call of Duty: Modern Warfare 4 vervolgt het rebootverhaal vanuit het perspectief van Captain Price en de Zuid-Koreaanse soldaat Park Hyun-Jun. Price jaagt op Makarov, terwijl Park zijn thuisland verdedigt tegen Noord-Korea. Hun verhaallijnen komen samen rond de nieuwe antagonist The Archer, gespeeld door Mads Mikkelsen.

De campagne duurt ongeveer zes tot acht uur en wisselt rustige momenten af met grootschalige en soms zeer heftige actiescènes. Volgens de review bevat het verhaal zowel sterke hoogtepunten als enkele tegenvallers, maar blijft het trouw aan de formule die de Modern Warfare-reeks populair maakte. De campagne introduceert bovendien meer variatie: in een missie kan de speler tussen verschillende operators wisselen en een andere opdracht lijkt op een beperkte versie van DMZ, waarbij resources worden verzameld om wapens en uitrusting vrij te spelen. Het einde wordt gezien als een passende afsluiting van de serie, al zal niet iedere speler tevreden zijn met de gekozen afloop.

De traditionele multiplayer maakt minder indruk. De kleinere, vaak lineaire levels bieden ruimte aan campers en de gameplay is trager dan in sommige eerdere delen. Apparatuur zoals heartbeat sensors en scopes met wallhack-achtige mogelijkheden draagt volgens de review bij aan frustratie. Ook voelt het soms alsof tegenstanders moeilijk neer te krijgen zijn, terwijl de speler zelf snel wordt uitgeschakeld. Ground War vormt een welkome uitzondering: daarin strijden twee teams van 24 spelers op grotere maps, wat meer ruimte en afwisseling oplevert, hoewel de modus minder destructie biedt dan Battlefield.

De grootste verrassing is de teruggekeerde DMZ-modus, een extraction shooter die zich afspeelt in het fictieve grensgebied Hajin tussen Noord- en Zuid-Korea. Spelers voltooien missies, verzamelen buit, verbeteren hun wapens en bepantsering en beheren hun middelen, terwijl sterkere vijanden en andere spelers voortdurend een risico vormen. De uitgebreide voortgangssystemen en de spanning van het verliezen van verzamelde uitrusting maken DMZ volgens de reviewer bijzonder verslavend en mogelijk zelfs de belangrijkste reden om de game te kopen.

Infinity Ward levert daarmee een compleet pakket af. De singleplayer is een sterke en waardige afsluiter, terwijl DMZ voor veel extra speeluren zorgt. De reguliere multiplayer voelt daarentegen regelmatig als een stap achteruit, waardoor vooral de campagne en DMZ de game dragen.