Review | Fire Emblem: Fortune's Weave

In dit artikel:

Fire Emblem: Fortune’s Weave combineert de vertrouwde tactische basis van de serie met meerdere nieuwe ideeën. De game opent met een blik op een catastrofale gebeurtenis in de nabije toekomst. Daarna keert het verhaal terug naar het verleden, waar de speler uit vier personages kiest. Elk van hen was op een andere manier betrokken bij de ramp en heeft een eigen verhaallijn. Door alle perspectieven te doorlopen, ontstaat geleidelijk een completer beeld van de gebeurtenissen.

Het verhaal zit vol actie, humor, verdriet en onverwachte wendingen. De vier hoofdpersonages hebben duidelijke motivaties en relaties die gedurende het spel veranderen. Keuzes kunnen bovendien later gevolgen hebben. Daardoor blijft de speler nieuwsgierig naar de achterliggende betekenis van gebeurtenissen en dialogen. Niet alle gesprekken zijn even sterk: sommige scènes duren lang en halen na een intens gevecht soms het tempo uit het verhaal. Toch weet de game meestal snel de aandacht terug te winnen. De recensent noemt Theodora, koningin van Saramis, voorlopig het sterkste speelbare personage. Nadat ze een aanslag overleeft waarbij ze haar arm en vader verliest, doet ze mee aan een toernooi. Haar zelfverzekerde buitenkant contrasteert met haar onzekerheid en eenzaamheid.

De gevechten volgen het bekende Fire Emblem-principe. Personages bewegen over een raster en moeten zorgvuldig worden gepositioneerd tegenover vijanden. Eigenschappen, wapens en terrein spelen een belangrijke rol; een verkeerde zet kan grote gevolgen hebben. Dat geldt extra in de modus waarin gevallen eenheden permanent verloren gaan. Naast normale aanvallen zijn er Combat Arts, speciale wapenaanvallen die ten koste gaan van duurzaamheid, en Blaze Arts, krachtige technieken die HP kosten. Beide systemen voorkomen dat sterke aanvallen onbeperkt kunnen worden gebruikt.

Nieuw zijn de dungeons, die buiten de missies in Dagda kunnen worden ontdekt. Daar maakt het raster plaats voor turn-based gevechten die aan Persona doen denken. Spelers kunnen er schatten en materialen verzamelen en vijanden verslaan. Tussen missies door functioneren sociale en levenssimulatie-elementen als een tweede pijler. In de centrale hub Dagsion kunnen spelers trainen, wapens kopen, opdrachten aannemen en nieuwe bondgenoten proberen te overtuigen. Relaties groeien door bijvoorbeeld samen te eten, cadeaus te geven of op afspraakjes te gaan. Omdat tijd verstrijkt bij verplaatsingen op de wereldkaart, moeten spelers kiezen tussen trainen, relaties verbeteren of op verkenning gaan. Veel systemen kunnen desgewenst worden geautomatiseerd.

Op technisch vlak laat Fortune’s Weave volgens de recensie goed zien wat de Nintendo Switch 2 kan. Zowel in handheldmodus als op een televisie zijn beeld en prestaties scherp en stabiel, met nauwelijks framedrops of bugs. Sommige personages ogen tijdens gevechten iets minder gedetailleerd, vooral in handheldmodus, maar dat blijft een klein minpunt. De kleurrijke vormgeving, duidelijke interface, sterke stemacteurs en vooral de sfeervolle soundtrack worden positief beoordeeld.

De game is in de eerste uren overweldigend door de hoeveelheid uitleg, systemen en keuzes. Zodra spelers die onder de knie hebben, komt de grote hoeveelheid content echter goed tot zijn recht. Fortune’s Weave evenaart niet noodzakelijk Three Houses op elk onderdeel, maar biedt wel een complete ervaring met sterke personages, verschillende perspectieven, tactische gevechten, dungeons en life-simelementen. Ondanks enkele te lange dialogen blijft de game na tientallen uren boeien.