Review: High On Life 2
In dit artikel:
Ik begon pas met High On Life toen het eerste deel via Game Pass voorbij kwam; de oorspronkelijke game verdiende me met z'n grove grapjes, stijl en toegankelijke acht uur durende campagne. High On Life 2 van Squanch Games bouwt daarop voort: het behoudt het scherpe gevoel voor humor ondanks het vertrek van Justin Roiland en verbetert vooral de onderdelen die in het origineel soms tekortschoten.
Je start als premiejager, maar raakt al snel in conflict met andere premiejagers wanneer jouw zus het doelwit wordt. Dat zet de toon: je belandt al snel op de vlucht en staat als Outlaw bekend. De campagne besloeg voor mij bijna twaalf uur, met veel positieve verrassingen qua locaties en activiteiten. Elke doelwit-locatie biedt open gebieden vol verborgen objecten, sidequests, puzzels en minigames — zelfs een bioscoop met in-game films.
Een centraal ontwerpidee is dat wapens méér zijn dan schietgerei: elk wapen heeft een secundaire functie die zowel in gevechten als in puzzels nodig is. Een voorbeeld uit het verhaal: na een confrontatie met de eindbaas Sheath maak je een wapen van hem dat spikes kan lanceren en elektrische verbindingen leggen tussen modules. Dit draagt sterk bij aan variatie in gameplay en aan het gevoel van ontdekkingen wanneer eerder ontoegankelijke gebieden later opeens bereikbaar zijn.
Het gevechtssysteem voelt uitgebreider dan voorheen. Hoewel het totale arsenaal niet enorm is, kun je wapens verbeteren via upgrades bij je thuisbasis; die kosten geld dat je verdient door missies, gevonden kistjes en races. Races spelen vooral in op je nieuwe skateboard: time-trials met poortjes en extra tijd, of uitdagingen waarin je letters moet verzamelen zoals in de Tony Hawk-games. Tijdens gevechten is mobiel blijven belangrijk; vijanden bewegen veel en zijn vrij agressief, waardoor Normal en hogere moeilijkheidsgraden een flinke uitdaging bieden.
Wat High On Life 2 het meest kenmerkt is de constante afwisseling. De game serveert telkens nieuwe formats: van een Murder Mystery op een cruiseschip tot het besturen van een laser door een gangenstelsel, zandbanken stofzuigen voor schatten en zelfs een dronkemansavond met een van je pratende pistolen. De omgevingen zijn groot en kleurrijk — stranden, stadsdelen, en meer — en nodigen uit tot verkenning. Winkelpunten helpen verborgen spullen op de kaart aanwijzen, zodat het open-wereldgedeelte beheersbaar blijft.
De totaalscore: vermakelijk, te druk maar in positieve zin. Het is een chaotische, energieke ervaring die soms wat veel prikkels geeft — vergelijkbaar met een dol weekend met een hyperactieve neef — maar precies daardoor ook erg leuk is. Ik voltooide het verhaal in enkele avonden en ga zeker terug om alle loot en achievements te verzamelen; de game nodigt uit tot volledige verkenning.