Review: Highguard
In dit artikel:
Wildlight Entertainment's gratis hero shooter Highguard probeert met een eigen draai aan het genre iets nieuws: een 3-tegen-3 “PvP Raid Shooter” waarin teams eerst grondstoffen verzamelen en verdedigingswerken opbouwen, om later met een krachtig zwaard — de Shieldbreaker — de vijandelijke basis te slopen. De eerste beelden tijdens The Game Awards trokken veel kritiek en die negatieve toon zet zich na de release voort, maar het plaatje is genuanceerder.
De launch kende direct hinder: de review- en spelerservaringen melden bugs en kapotte tutorials. De auteur van het artikel belandde in een tutorial zonder dialoog en voelde zich daardoor al bij het begin verloren — een slecht visitekaartje voor een titel die veel nieuwe systemen moet uitleggen. Matches zijn opgedeeld in fases: muren versterken, mineralen hakken met een bijl (gathering) om upgrades te kopen, en uiteindelijk de raid-slag rond het Shieldbreaker-zwaard. Die gathering-fase vertraagt het speltempo sterk; spelers staan vaak minutenlang op stenen te hakken, waardoor confrontaties worden uitgesteld en mineralen bepalend zijn voor het verloop van een potje. Zonder voldoende grondstoffen verlies je snel je armor en daarmee vaak ook de ronde.
Het beste van Highguard verschijnt tijdens de raid: combat wordt daar taktisch en intens, met sterke nadruk op ability-synergie; een foutje betekent snelle dood. Het moment dat een team het zwaard pakt zorgt voor echte spanning en beloning als de aanval slaagt. Tegelijkertijd is falen pijnlijk, want mislukte aanvallen dwingen teams vaak terug naar het begin van de loop, waardoor potjes makkelijk dertig minuten duren — te lang voor een 3v3-formule.
Visueel oogt de wereld fraai, een aantrekkelijke mix van magie en moderne wapens, maar het mapdesign voelt onevenwichtig: zes spelers moeten zich over uitgestrekte arena’s verspreiden, wat resulteert in veel leegte en weinig confrontaties. Mounts (paarden, beren, panters) werken goed en verlagen wandelmoeheid, maar komen over als een noodoplossing vanwege de schaal van de levels. Highguard is bovendien duidelijk niet geschikt voor solo-spelers: zonder goede communicatie en taakverdeling stort een team al snel in. Op pc speelt de gevoeligheid van besturing momenteel ook niet prettig.
Conclusie: Highguard is geen totale ramp, maar ook geen afgewerkt product. Onder de onhandige systemen en technische mankementen schuilt een interessante, spannende shooter die gebaat is bij betere afwerking — kortere, actievere potjes, kleinere maps of meer spelers, en stabiliteits- en tutorialverbeteringen. Omdat de game free-to-play is, is het de moeite waard om met vrienden uit te proberen, maar verwacht geen gepolijste ervaring.