Review | Resident Evil Requiem
In dit artikel:
Capcom heeft Resident Evil Requiem uitgebracht voor pc, PlayStation 5 (inclusief PS5 Pro), Xbox Series X|S en de Nintendo Switch 2. Het is het negende hoofddeel van de franchise en biedt een volledige, ongeveer twaalf uur durende campagne waarin twee hoofdpersonages beurtelings centraal staan: de nieuwe protagonist Grace Ashcroft en de terugkerende held Leon S. Kennedy. De game combineert first- en third‑person gameplay: standaard speelt Grace in first‑person en Leon in third‑person, maar je kunt die voorkeuren via de instellingen aanpassen.
Het verhaal begint bij het Wrenwood Hotel, waar Grace als jonge FBI‑agente onderzoek doet naar vreemde gebeurtenissen — een locatie met persoonlijke relevantie omdat haar moeder daar jaren geleden werd vermoord. Leon arriveert onafhankelijk door een tip over een doelwit en hun paden kruisen zich snel. Dat leidt uiteindelijk terug naar Raccoon City en iconische plekken zoals het R.P.D.-politiebureau, waardoor Requiem nostalgische verwijzingen naar eerdere delen verwerkt zonder te vervallen in overmatige nostalgia‑bait.
Gameplay contrasteert sterk tussen beide protagonisten: Grace is onervaren en angstig, haar segmenten leggen de nadruk op overleven, ontsnappen en beperkte middelen; gevechten voelen onhandig en kwetsbaar bij ontwerp. Leon is een doorgewinterde, zelfverzekerde strijder met meerdere wapens en een actiegerichte speelstijl. Die wisselwerking levert een balans tussen klassieke survivalhorror en meer explosieve, shootergeoriënteerde secties. In de eerste uren kan de frequente wissel tussen personages storend aanvoelen, maar later duren de segmenten langer en verbetert de speelstroom.
Op technisch vlak zet Requiem een nieuwe standaard. De recensiebase heeft de PS5 Pro-versie getest, waarin de game al gebruikmaakt van Capcoms verbeterde PSSR‑upscalingtechnologie (een update die grotendeels in maart wordt uitgerold). Resultaat: haarscherpe visuals, ray tracing met 60 fps en probleemloze performance zonder crashes of haperingen. Ook op andere platforms, waaronder de Switch 2, zijn de beelden indrukwekkend. Capcom levert daarmee één van de visueel meest overtuigende Resident Evil‑titels tot nu toe.
Narratief en ontwerp tonen dat Capcom lessen uit de seriegeschiedenis heeft getrokken: Requiem smeedt elementen uit eerdere stijlen — van survivalhorror tot meer actiegerichte hoofdstukken — samen tot een coherente ervaring met een eigen identiteit. Terugkerende personages en locaties zijn met zorg geplaatst en voelen niet louter als fanservice. De game combineert spanning, emotie en spektakel zonder te verzanden in melodrama of overbodige flashy scènes.
Eindoordeel: Resident Evil Requiem is een sterke mijlpaal voor de serie — genadeloos, sfeervol en technisch indrukwekkend. Het levert een strakke mix van angst en actie, houdt spelers constant op het puntje van hun stoel en presenteert zich als een van Capcoms beste werken van de afgelopen jaren. Voor wie van horror met moderne presentatie houdt, is dit een verplicht nummer; kennis van eerdere games verhoogt de betrokkenheid bij Easter eggs en locaties, maar is niet nodig om van het avontuur te genieten.