Review: Survivor Mercs lijkt ideaal voor tussendoor, maar mist precies wat je wil
In dit artikel:
Wolpertinger Games, een Duitse indieontwikkelaar, probeert met Survivor Mercs een mix te maken van squad-based top-down shooter en roguelite-mechanieken. In de game bestuur je een commandant die samen met huurlingen missies uitvoert tegen legers robots: je verzamelt loot, voltooit doelen en zoekt een extractiepunt om levend te ontsnappen. Tussen runs bouw je je basis uit met permanente upgrades en schakel je nieuwe soldaten en mogelijkheden vrij. De game is recent verschenen en kost niet veel — ongeveer een tientje — en biedt zowel solo- als coöperatieve modes, online en lokaal.
Visueel valt Survivor Mercs meteen op door zijn kleurrijke pixelart en vrolijke presentatie; de personages en tussenfilmpjes passen goed bij de luchtige militaire toon, net als de bijbehorende soundtrack. Missies zijn kort en toegespitst op snelle sessies van een half uurtje, wat de game aantrekkelijk maakt voor wie tussendoor even wil spelen. Het extraction-systeem introduceert bovendien keuzes met kleine spanning: ga je voor meer loot of vertrek je veilig? Co-op verhoogt de chaos en het plezier aanzienlijk, al is er een vervelende ontwerpkeuze: een tweede speler kan niet meteen meedoen maar moet eerst naar een specifieke plek lopen om aan te sluiten — onhandig gezien de korte potjes.
De kritiek concentreert zich vooral op de balans tussen roguelite-systemen en de kernactie. Hoewel permanente upgrades en willekeurige eigenschappen op papier handig zijn, voelen de upgrades in de praktijk weinig invloedrijk en gaat de voortgang traag. De interface en uitleg zijn minimaal, waardoor spelers vaak moeten uitvogelen hoe alles werkt. Het grootste probleem is echter het tempo en de impact van de combat: bewegingen en wapens voelen traag en log, en gevechten missen de adrenalinekick die soortgelijke titels zoals Vampire Survivors, Brotato of Deep Rock Galactic: Survivor wel weten te bieden.
Conclusie: Survivor Mercs heeft charme — vooral door zijn stijl en de leuke co-op-ervaring — en leent zich goed voor korte speelsessies. Maar de overdaad aan roguelite-structuur, de trage, weinig bevredigende combat en enkele onhandige ontwerpkeuzes maken het moeilijk om de game aan te bevelen boven snellere, meer verslavende concurrenten. Voor fans die iets anders willen proberen, zeker met een vriend erbij, valt er plezier te halen; wie vooral op zoek is naar strakke, snelle arcadeactie zal sneller teleurgesteld zijn. Eindcijfer uit de recensie: 6,0.