Review: Wolverine bij het handje vasthouden: gaat dat wel goed?!

In dit artikel:

Marvel’s Wolverine is volgens de review een sterke, gewelddadige en opvallend lineaire actiegame die bewust niet kiest voor een grote open wereld. Die aanpak geeft het verhaal rond Logan meer focus en past goed bij een personagegedreven avontuur, al verliezen enkele grotere gebieden hun doelgerichtheid doordat ze te klein zijn voor een echte open wereld en te ruim voor compacte levels.

De game zet Wolverine neer als een complexe, getraumatiseerde en menselijke figuur. Zijn verleden, geheugenverlies en moeizame relaties met onder anderen Team X, Jean Grey, Sabertooth en Mystique vormen de kern van het verhaal. De band tussen Jean en Logan zorgt bovendien voor extra gevechtsmogelijkheden. Tegelijkertijd is het plot geregeld voorspelbaar en lijkt de game ervan uit te gaan dat spelers aanwijzingen en uitleg meerdere keren nodig hebben.

De gevechten vormen het sterkste onderdeel. Logan hakt, beukt en klauwt zich met vloeiende animaties en veel bloederig geweld door soldaten en mutanten heen. Gewone vijanden worden na verloop van tijd repetitief, maar de schaarse bossfights zijn intens, strategisch, spectaculair en emotioneel geladen. Stealth is mogelijk, maar voelt minder passend bij Wolverines brute speelstijl.

Rustige momenten in bars, het X-Mansion en schuilplaatsen geven Logan meer diepgang, al duren ze soms te lang. Ook leidt de game de speler voortdurend naar collectibles en missiedoelen via zeer nadrukkelijke visuele en zintuiglijke aanwijzingen. Daardoor voelt Wolverine geregeld te veel bij het handje gehouden.

Visueel maakt de game indruk met gedetailleerde personages, sfeervolle omgevingen, sterke cinematografie, goede muziek en uitstekende stemacteurs. Het niveau is echter niet overal constant: textures laden soms laat, sommige gebieden ogen leeg en animaties worden herhaald. De review waardeert Marvel’s Wolverine daarom met een 8,0: een fraai en thematisch overtuigend avontuur dat vooral schittert wanneer het volledig losgaat, maar in een vervolg meer vertrouwen in de speler mag tonen.