SAROS | REVIEW
In dit artikel:
Housemarque, bekend van Returnal, levert met Saros een rauwere, ambitieuzere roguelite-shooter die je meteen in het diepe gooit. De game speelt zich af op de veranderlijke planeet Carcosa; jij bent Arjun Devraj, een Soltari Enforcer op zoek naar een verdwenen kolonie. Wat volgt is geen lineair verhaal, maar een puzzel van logs, visuele aanwijzingen en fragmentarische dialogen waarmee je geleidelijk de achtergrond en motivatie van de missie moet samenstellen.
Saros onderscheidt zich vooral door sfeer en mechaniek. Carcosa voelt vijandig en onvoorspelbaar: een mysterieuze eclips beïnvloedt niet alleen de toon, maar ook de gameplay. Naarmate de eclips aan kracht wint, nemen risico’s én beloningen toe, waardoor je voortdurend moet afwegen of je dieper waagt of veilig terugkeert. Deze spanning geeft elke run een uniek moreel en tactisch element.
Het hart van de game zijn de snelle, intensieve gevechten. Vijanden spuwen projectielen in ogenschijnlijk chaotische patronen die je leert herkennen en counteren. Een belangrijke vernieuwing is de Soltari Shield: een blok- en absorptiemechaniek waarmee je aanvallen kunt opvangen, energie terugsturen en timing belonen. Dat maakt gevechten strategischer; ontwijken is niet meer voldoende, je moet ook anticiperen en positioneren.
Saros omarmt de roguelite-formule: sterven hoort erbij, maar de klappen worden verzacht door permanente progressie. Tussen runs unlock je upgrades en verbeter je uitrusting in een basis, waardoor zelfs mislukte pogingen voelbaar bijdragen aan vooruitgang. Ten opzichte van Returnal is Saros toegankelijker: kortere runs en meer manieren om je personage te versterken. Die toegankelijkheid kan echter ten koste gaan van de strakke balans en de intensiteit van beloningen die eerdere fans mogelijk missen.
Visueel en auditief overtuigt Saros: Carcosa zit vol bizarre vormen, contrasterende kleuren en indrukwekkende effecten die de PS5-capaciteiten benutten. Geluid, soundtrack en DualSense-integratie (haptics en adaptieve triggers) verhogen de immersie en geven acties extra gewicht. Tegelijk kent de game zwakkere punten: het verhaal blijft op afstand, protagonist Arjun maakt niet altijd diepgaand indruk en de beginfase kan afschrikken door overweldigende moeilijkheid. Ook kan repetitie bij langere speeltijd de ervaring verzwakken, omdat de kernmechanieken herhalen zonder grote structurele variatie.
Concluderend is Saros een durfal: het bouwt voort op Housemarque’s expertise maar zoekt nieuwe wegen. Niet alles werkt vlekkeloos, maar waar het slaagt, levert het een boeiende, uitdagende en audiovisueel sterke ervaring op. Voor spelers die houden van leren door falen, complexe systemen en een intense combatflow is Saros sterk aanbevolen; wie voorkeur heeft voor een sterk verhalende of meer toegeeflijke ervaring zal mogelijk minder vinden wat hij zoekt.