Star Wars: Galactic Racer Review

In dit artikel:

Fuse Games, de studio van Burnout-veteraan Matt Webster, ontwikkelt samen met Lucasfilm Games een nieuwe Star Wars-racegame. In deze runs-based game draait alles om snelheid, risico en keuzes met blijvende gevolgen: een crash kan een race of zelfs een volledige Tour beëindigen. Het verhaal speelt zich af na de val van het Empire, terwijl de New Republic probeert op te krabbelen. In de bloeiende onderwereld organiseert Darius Pax de illegale Galactic League, waarin syndicaten racers sponsoren en grote bedragen inzetten. De speler kruipt in de huid van Shade, die het opneemt tegen kampioen en machtsfactor Kestar Bool.

De game maakt volgens de eerste indruk sterk gebruik van de Star Wars-sfeer. De vormgeving, muziek, personages, talen en planeten zijn uitgebreid uitgewerkt en vormen samen een canoniek universum dat meer aanvoelt als een interactieve film dan als een doorsnee racegame. De campagne begint op Jakku, een indrukwekkend kerkhof van verwoeste Empire-schepen. Op elke planeet vormen paddocks de centrale hub, waar racers rondlopen, voertuigen worden verbeterd en het uiterlijk kan worden aangepast. De levendige omgevingen, gesprekken en rondlopende droids zorgen voor afwisseling tussen de races.

De campagne bestaat uit een Tour over vijf planeten. Spelers kiezen hun route en evenementen en verdienen upgrades en vaardigheden voor hun voertuig. Het doel is Derven Acos bereiken voor de beslissende race om het kampioenschap. Deelname vereist League Entry Tokens. Wie alle tokens verliest of te vaak crasht, moet de Tour opnieuw starten. Daardoor krijgen fouten veel gewicht, maar blijven behaalde punten beschikbaar voor permanente upgrades. Die investeringen worden steeds duurder, waardoor keuzes belangrijk zijn. Ook kunnen onderdelen van de repulsorcraft uitgebreid worden aangepast, bijvoorbeeld met vleugels of een nieuwe kleur.

De voertuigen hebben elk een eigen rijstijl. De speeder bike is snel en wendbaar, maar minder stabiel in bochten. Met de Kinetic Burst kan opgeslagen remenergie worden omgezet in een krachtige boost. De latere skim speeder voelt meer als een starfighter en gebruikt de Knife Edge-manoeuvre om soepel door scherpe bochten te glijden. De hoge snelheid en obstakels maken de races aanvankelijk lastig: wrakstukken en rotsen zijn soms moeilijk op tijd te zien. Toch zorgen spectaculaire crashes en het gevoel van hyperspeed ervoor dat beter leren rijden belonend werkt.

De vier beschikbare abilities zijn minder overtuigend. Tijdens races is het lastig om tussen vaardigheden te wisselen en ze op tijd te activeren. Een racestijl met autopilot maakt het eenvoudiger om abilities te combineren, maar voelt daardoor ook als een soort hulpmiddel. De campagne kan na langere sessies bovendien repetitief worden, vooral door vergelijkbare circuits. Daartegenover staan scenario’s rond de verschillende racers, arcade-opties zoals tijdritten en uitdagingen, en speciale podracing-evenementen.

Vooral de multiplayer is een sterk onderdeel. In Multiplayer Tour racen maximaal twaalf spelers over meerdere planeten. Na elke race ontvangen zij upgrades op basis van hun eindpositie en kunnen ze wedden of ze in de top drie eindigen. Een juiste voorspelling levert krachtige verbeteringen op, al kunnen wedstrijden oneerlijk aanvoelen wanneer een speler slechte upgrades krijgt. Een Tour duurt wel ongeveer dertig tot veertig minuten. De aparte Podracing Tour laat acht spelers racen met veel snellere, gevoelige voertuigen. Die wedstrijden zijn chaotischer, met bekende personages zoals Sebulba en herkenbare locaties. Wie minder tijd heeft, kan direct aan de slag met Quick Races, waarvoor geen uitgebreide upgrades nodig zijn.