Star Wars: The Mandalorian and Grogu

In dit artikel:

Na zeven jaar is er weer een Star Wars-film in de bioscoop: Star Wars: The Mandalorian and Grogu, een rechtstreeks vervolg op de serie The Mandalorian. Waar Disney na het kritisch slecht ontvangen Episode IX de nadruk op streaming legde, test deze film of het merk terug op het grote scherm kan overtuigen.

Het verhaal is eenvoudig en voorspelbaar: Din Djarin jaagt op premies voor de New Republic en moet informatie over een man genaamd Coin bemachtigen. Dat leidt tot een klus voor de Hutt-tweeling waarbij hij hun neefje Rotta moet terughalen — en natuurlijk loopt dat niet vlekkeloos. Het plot verrast weinig, maar de actiescènes tillen de film boven het zwakke narratief uit en geven wél het vertrouwde Star Wars-gevoel: vuurgevechten, zwaardduels en spanning zonder de gebruikelijke nadruk op lightsabers (wat de recensent juist verfrissend vindt). Grogu blijft het onbetwiste favoriete personage en Rotta scoort ook sterk; Din Djarin zelf blijft relatief vlak als protagonist. Oude bekenden zoals Zeb Orrelios maken een welkome terugkeer.

Visueel is het een mengelmoes: praktische effecten (zoals bij Grogu en de Anzellans) voelen vaak authentiek en mooi, terwijl sommige grotere aliens door opgepoetste CGI minder overtuigen. Muzikaal steekt Ludwig Göranssons score er bovenuit; hij combineert de western-achtige sfeer van de serie met veel synthesizers, wat een jaren-achtige tint geeft die afwijkt van John Williams maar goed bij deze film past.

Conclusie: The Mandalorian and Grogu is een stap in de goede richting — vooral dankzij actie, personages en muziek — maar Star Wars is narratief nog niet volledig terug in topvorm.