Supergirl

In dit artikel:

De nieuwe DC-film *Supergirl: Woman of Tomorrow* valt vooral tegen als solodebuut voor Kara Zor-El, ondanks de veelbelovende start van het heropgestarte DC-universum en het succes van *Superman*. Milly Alcock laat in haar rol zien dat ze Supergirl overtuigend kan neerzetten, vooral wanneer ze samen speelt met David Corenswet als Superman: hun contrast tussen zijn hoopvolle warmte en haar met trauma beladen houding werkt goed en onderstreept hoeveel potentie het personage heeft.

Toch weet regisseur Craig Gillespie dat potentieel niet om te zetten in een sterke film. Het verhaal blijft volgens de recensent erg dun: Supergirl reist van wereld naar wereld op zoek naar een middel voor haar zieke hond, maar de plot voelt nauwelijks uitgewerkt en mist richting. Ook de visuele uitwerking van de kosmische setting overtuigt niet; de film oogt kaal en inspiratieloos in plaats van groots en fantasierijk.

Daarnaast schieten de bijrollen tekort. Ruthye Marye Knoll, die Supergirl meesleept in een wraakmissie, komt geforceerd en weinig geloofwaardig over, terwijl schurk Krem van de Gele Heuvels niet echt dreigend wordt neergezet. Zijn donkere thema’s botsen bovendien met de luchtigere toon die de film elders probeert aan te houden. Jason Momoa als Lobo vormt de uitzondering: hij brengt als enige echt energie en charisma. Al met al noemt de recensent de film een gemiste kans, omdat Alcock duidelijk sterker is dan het materiaal dat ze krijgt.