The Blood of Dawnwalker Review

In dit artikel:

Rebel Wolves, een studio van voormalige kopstukken van CD Projekt Red, maakt met The Blood of Dawnwalker een ambitieus RPG-debuut. De game volgt Coen van Laslea, die na een aanval van vampierheer Brencis zijn familie verliest en zelf half-vampier wordt. Overdag is hij een kwetsbare sterveling; ’s nachts verandert hij in een Dawnwalker met bovenmenselijke kracht, snelheid en een bloeddorst. Die fundamenteel verschillende speelstijlen zorgen voor afwisseling in gevechten en verkenning en vormen het sterkste onderdeel van de game.

De game kiest consequent voor een duistere vampier-horrorsfeer. De dreiging van Brencis en zijn volgelingen blijft voelbaar, terwijl de personages voldoende diepgang krijgen om Coens persoonlijke verliezen impact te geven. Ook de open wereld maakt indruk, met mistige bossen, vervallen kastelen en uitgestrekte landschappen waarin schoonheid en verval samengaan.

Een tweede belangrijk systeem is de beperkte tijd: spelers krijgen per dag zestien eenheden om hoofdmissies, zijmissies en verkenning uit te voeren. Dat doet denken aan Persona en The Legend of Zelda: Majora’s Mask en zou moeilijke keuzes en urgentie moeten creëren. In de praktijk blijven de gevolgen van tijdsverloop echter meestal beperkt, waardoor het systeem minder dwingend is dan beloofd.

Hoewel de wereld soms terugvalt op bekende, weinig betekenisvolle openwereldactiviteiten, weet Rebel Wolves geregeld een eigen identiteit te tonen. The Blood of Dawnwalker is daardoor een geslaagd en gedurfd debuut, vooral dankzij de wisselwerking tussen Coens menselijke en vampirische bestaan. De minder sterke tijdsdruk en conventionele zijcontent doen wel iets af aan de totale ervaring.