The Devil Wears Prada 2 Review - "Charmant, verfrissend en actueel"
In dit artikel:
Twintig jaar na het origineel brengt regisseur David Frankel het team en de sterrencast van The Devil Wears Prada weer samen: Meryl Streep, Anne Hathaway, Emily Blunt en Stanley Tucci pakken hun rollen opnieuw op in The Devil Wears Prada 2. Het verhaal speelt opnieuw rond het fictieve modeblad Runway; Andy Sachs (Hathaway) keert terug als gerespecteerde journaliste en neemt de leiding over de featuresafdeling om Miranda Priestly (Streep) en Nigel (Tucci) te helpen terwijl het tijdschrift probeert te overleven in een veranderd medialandschap. Emily (Blunt) duikt weer op als voormalig assistente en inmiddels hoofd van Dior, een spilfiguur voor Runway’s toekomst.
De film mengt vertrouwde satire met actuele thema’s: de pijnlijke terugloop van gedrukte media, de druk om clicks boven kwaliteit te leveren, bedrijfssaneringen en de opkomst van AI. Dat levert een hedendaags conflictveld op waarin personages die ooit statisch leken nu meer gelaagdheid krijgen — Andy is zelfverzekerder en principiëler, Miranda kwetsbaarder en worstelend met digitale en sociale veranderingen. Nieuwe confrontaties, onder meer met Amari (Simone Ashley), zetten Miranda op scherp en zorgen voor grappige, soms bittere momenten.
Er komen meerdere nieuwe gezichten voorbij — Kenneth Branagh, Lucy Liu, Patrick Brammall en Caleb Hearon — maar buiten de kerncast maken weinig nieuwkomers echt indruk. Justin Theroux valt voor sommige kijkers vervelend uit als Emily’s partner. Opvallend zijn talrijke mode-cameo’s en scènes in Milaan met spectaculaire haute couture en een energiek muzikaal optreden.
Visueel behoudt de film veel karakter dankzij terugkerende crewleden zoals cameraman Florian Ballhaus, ook al oogt het geheel iets moderner en minder sprankelend dan het origineel. Theodore Shapiro levert een betrouwbare score, maar de soundtrack mist de iconische impact van nummers uit de eerste film. Al met al biedt het vervolg een slimme, actuele update die trouw blijft aan de personages zonder louter te leunen op nostalgie.